Het Duitse deel van de E8 bestaat uit diverse lange-afstandswandelingen.
Tussen de Duivelsberg en Aachen is de route gemarkeerd met een X en bestaat deze uit verschillende gedeelten van hoofdwandelwegen (X2, X12, X1).
Van Aachen naar Bonn wordt de route gevormd door de Krönungsweg, bewegwijzerd door de Eifelverein.
Tussen Bonn en Bingen werd oorspronkelijk de Rheinhöhenweg gevolgd, maar die wordt niet meer onderhouden. Nu volgt de route daar de Linksrheinische Jakobsweg en grotendeels ook de Rheinburgenweg.
Verder loopt de E8 in Duitsland nog door naar Passau, maar Koblenz is voorlopig mijn doel.
Binnen Duitsland zijn ook regelmatig E8-stickers of verfmarkeringen te vinden, maar de lokale bewegwijzering is over het algemeen leidend.

Duivelsberg - Kranenburg - Kleve
Lengte: 7 + 14 km	Markering:	Traject: ★★★☆☆
Toen ik op 28 september 2024 bij de Duivelsberg de Duitse grens overstak, toen nog onderweg op het Romeinse Limespad, begon ik ongemerkt aan de Europese lange-afstandswandeling E8. We liepen die dag het Romeinse Limespad van Nijmegen via de Duivelsberg tot Kranenburg. Toen we op 12 juli 2025 weer in Kranenburg verder wilden gaan met het Romeinse Limespad, bleek dat echter niet meer hier te lopen. Vanaf de Duivelsberg liep het Limespad voortaan over een meer noordelijke route via Millingen. We besloten dat we toch in Kranenburg verder wilden gaan en volgden het tracé van de E8 tot Kleve. Hiermee was het begin van het E8-project een feit.

Kleve - Kalkar
Lengte: 25 km	Markering: X	Traject: ★★★★☆
Het Romeinse Limespad liep oorspronkelijk ook van Kleve door naar Xanten. Met het grote archeologische park dat daar aanwezig is, is Xanten een logisch eindpunt van het Romeinse Limespad. Toch loopt dat nu niet meer verder dan Kleve. Maar wij hadden onze zinnen al op het traject naar Xanten gezet, dat niet geheel toevallig gelijk loopt aan de route van de E8. Op 4 oktober 2025 begin ik een tweedaagse wandeling met Jules. We beginnen op de Klever Berg en lopen door Kleve naar Kalkar, twee stadjes die beide hun charmes hebben. Daarna lopen we nog wat verder door, naar Landhaus Beckmann, waar we zullen overnachten. Onderweg komen we de nodige sporen van prins Johann Moritz von Nassau-Siegen tegen. Hij bouwde diverse landschapselementen en een uitgebreid grafmonunent voor zichzelf.

Kalkar - Xanten
Lengte: 20 km	Markering: X, <	Traject: ★★★☆☆
Na een overnachting in Landhaus Beckmann, waar we uitstekend dineren, slapen en ontbijten, lopen we op 5 oktober 2025 verder. Langs de rand van het Uedemer Hochwald naar Villa Reichswald, waar we Kaffee mit Kuchen consumeren. Daar vandaan gaat het verder over de Boxteler Bahn, waar we kunnen kiezen uit de hoofdvariant via Sonsbeck, of de variant via Xanten die de Boxteler Bahn volgt. Hoewel ik die Boxteler Bahn al een keer bewandeld heb, kiezen we voor deze variant. We willen namelijk graag naar Xanten, dat ooit het (logische) eindpunt van het Romeinse Limespad was. Nu bereiken we Xanten alsnog via deze E8-variant, die hier overigens niet gemarkeerd wordt met een "X", maar met de wat onhandige markering "<" We kijken nog even rond in het interessante centrum voor me met de trein terug naar huis reizen.

Xanten - Alpen
Lengte: 20 km	Markering: <, X	Traject: ★★★★☆
Donderdag 30 oktober 2025 is een zonnige dag temidden van een natte week. Ik besluit wat eerder te stoppen met werken, rijd met de auto naar Alpen en pak daar de trein naar Xanten. Daar vandaan loop ik over de E8 weer terug naar Alpen. Het wandelpad is hier nauwelijks als E8 gemarkeerd. Sinds we de Boxteler Bahn ontmoetten en afgeslagen zijn naar Xanten volgen we de niet zo praktische "<" hoewel het nu ook weer even een "X" (Hauptwanderstrecke X13) is. Vanuit Xanten over de Fürstenberg naar Birten loopt ook een pelgrimsroute. Er is hier veel te zien, de geschiedenis gaat terug tot de Romeinse tijd. Ook na Birten blijft het tracé bijzonder mooi, wellicht versterkt door de herfstzon. Na Veen wordt de route erg landelijk en even wat saaier. Wat verderop kom ik weer op de hoofdroute uit. Hier staat de E8-variant via Xanten, die ik overigens zeer aan kan bevelen, duidelijk aangegeven. Omdat ik pas laat vertrok en de wintertijd weer is ingegaan loop ik de laatste 7 kilometer door het donker, deels ook door het bos. Niet helemaal ideaal, maar het heeft ook wel zijn charme. Zeer tevreden over deze semi-vrije middag bereik ik Alpen weer.

Alpen - Aldekerk
Lengte: 35 km	Markering: X	Traject: ★★★★☆
Het traject tussen Alpen en Kaldenkirchen kenmerkt zich door nauwelijks grote tussenplaatsen met praktische OV-verbindingen. Ik knip dit gedeelte op in drie relatief lange etappes met de nodige aanlooproutes om op het tracé te komen. Alpen is in ieder geval goed bereikbaar met de trein en daartoe reis ik op 17 december 2025 in alle vroegte hierheen, zodat ik bijtijds van start kan gaan. Het is een wat grijze winterdag, maar droog en niet koud: heerlijk wandelweer dus. Vanuit Alpen loop ik al snel door een bos en dat blijft zo tot klooster Kamp, bij het dubbeldorp Kamp-Linfort. De E8 loopt niet direct over het kloosterterrein en door de tuinen, die wel de moeite waard zijn. Op het volgende gedeelte heb ik nog een verouderde GPX-track, de route loopt nu wat noordelijker en komt langs restanten van de Fossa Eugenia. Dan bereik ik de Oermter Berg, wat ook het begin van een lange stuwwal markeert die de wandeling vanaf nu volgt. Het is een prettige afsluiting van een afwisselende wandeling. Vanaf het punt waar ik de volgende etappe eerder al begon loop ik om praktische redenen naar het centrum van Aldekerk, waarvan ik de kerk al geruimte tijd op mijn netvlies heb. Daar stap ik met 35 kilometer in de benen de bus terug naar Venlo in.

Vluyn - Wankum
Lengte: 27 km	Markering: X	Traject: ★★★★☆
Op 21 november 2025 reis ik met de bus van Venlo naar Vluyn (een lijn die alleen doordeweeks enkele keren per dag rijdt en ook geen andere passagiers heeft). Op dit gedeelte leerde ik de E8 ooit kennen, door langs het traject geplaatste geocaches. De caches liggen weliswaar niet (meer) allemaal langs de huidige route van de E8. Zo lijkt de "aanlooproute" vanuit Vluyn ooit onderdeel van de E8 geweest te zijn, maar nu loopt die een heel stuk westelijker. Ook verderop snijden de caches een hoek van de huidige E8 af, en ik doe dat ook. Ik vind de bestemming belangrijker dan de weg. De route kenmerkt zich vandaag door argrarisch gebied, maar is wel afwisselend. Op meerdere plekken wordt kool geoogst. Enkele meren die ik passeer zijn privé en zijn ongezellig omhekt. Tegen het einde van de etappe loop ik nog mooi langs de Niers en langs de Nette loop ik uiteindelijk terug naar Wankum om daar de bus weer terug naar huis te nemen.

Wachtendonk - Kaldenkirchen
Lengte: 29 km	Markering: X	Traject: ★★★★★
Op 5 december 2025 loop ik een nog missend gedeelte tussen Wachtendonk en Kaldenkirchen. Om praktische redenen weer eens andersom, dus van Kaldenkirchen naar Wachtendonk. Wachtendonk is een leuk stadje met een historische kern, aan te bevelen als etappe-eindpunt in deze regio. De Nette is vandaag het thema. Vanuit Wachtendonk gezien is dat waar ik aansluit op de vorige etappe. De route loopt hier parallel aan de Nette, door bossen met een flinke uitkijktoren als letterlijk hoogtepunt. Verderop loopt de route langs de Krickenbecker Seen en De Wittsee. Het is daarmee een zeer fraaie en afwisselende etappe. Het laatste (voor mij dus eerste) stuk naar Kaldenkirchen loop ik bewust een wat langer, zuidelijker tracé, waarschijnlijk een oude E8-route. Eigenlijk volgt de E8 hier anno 2025 een oude spoorbaan naar Kaldenkirchen. Die volg ik waarschijnlijk nog wel eens in het kader van het volgen van voormalige spoorlijnen.

Kaldenkirchen - Swalmen
Lengte: 22 km	Markering: X	Traject: ★★★☆☆
Op 29 november 2025 reis ik samen met Ruud naar Kaldenkirchen. Dat is best een leuk plaatsje, hoewel vooral bekend als grensplaats voor de trein. Vanuit Kaldenkirchen lopen we vervolgens vrijwel non-stop door het bos naar Swalmen. Langs de route liggen enkele hengelcaches, de voornaamste reden dat Ruud vandaag mee is. De etappe loopt voor een groot deel gelijk met het Pieterpad, we lopen een stuk tegen de Nederlandse grens aan. De lange rechte paden zijn aan het einde wel een beetje eentonig. Het uitstapje onderweg en de "aflooproute" die we naar het centrum van Swalmen volgen zijn routetechnisch gezien eigenlijk nog het interessants.

Swalmen - Brüggen
Lengte: 11 km	Markering: X	Traject: ★★★★★
Vrij spontaan loop ik een stukje E8 samen met Suzanne, Steffie en Tom op 14 september 2025. We lopen een rondje van 11 kilometer vanaf een parkeerplaats. Dit is dus maar een klein gedeelte van de E8, maar wel een erg mooi gedeelte. Deels volgen we een pad direct langs de Swalm en we lopen over een heidegebied met uitkijktoren. Het natuurgebied verrast in positieve zin.

Brüggen - Wegberg
Lengte: 23 km	Markering: X	Traject: ★★★★★
Op 10 oktober 2025 keer ik terug naar Brüggen. Eerst loop ik een stukje de andere kant op, tot Overhetfeld, waar een grote kapel staat. Iets voorbij Overhetfeld splitst de E8 in twee varianten. De hoofdvariant lijkt via de Meinweg en Dalheim te lopen, ik kies echter voor de "Schwalmtal"-variant. Een keuze waar ik geen spijt van krijg, het is namelijk weer een bijzonder mooi en afwisselend stuk, grotendeels de Schwalm volgend. Onderweg loop ik langs de Hariksee af, een meer waar de Schwalm doorheen stroomt. Ook kom ik diverse oude molens tegen. Ik wandel tot Wegberg, daarvandaan reis ik weer naar huis.

Wegberg - Heinsberg
Lengte: 31 km	Markering: X	Traject: ★★★★☆
Op 14 februari 2026 loop ik van Wegberg naar Heinsberg. Best een lang stuk om mijn nieuwe schoenen in te lopen, maar het gaat naar wens. Het is een ijskoude dag, het is carnaval (maar daar is hier nauwelijks wat van te merken), en het tracé is redelijk afwisselend. Niet ver van Wegberg is Schloß Tüschenbroich de eerste bezienswaardigheid, en verderop een kapel. Dan verlaat ik de route even en loop voor een geocache een ommetje via Schwanenberg. Nabij Genfeld pik ik de route weer op, schamp de ICE-Teststrecke en loop dan richting Myhl. Na Myhl gaat het door het bos naar Wassenberg, waar de Schwalmtalvariant weer op de hoofdroute uitkomt. Vanuit dit stadje loop ik naar de Rur, die vervolgens zo'n 3 kilometer stroomafwaarts gevolgd wordt. Daarna steekt de route door naar de Wurm, die hier in de Rur uitkomt, en die volg ik weer 3 kilometer stroomopwaarts. Het is niet het meest enerverende gedeelte van de route, niet op de laatste plaats omdat beide rivieren gekanaliseerd zijn. Ik loop ten slotte naar het centrum van Heinsberg, waar ik de Burgberg nog even beklim, alvorens met de bus via Tüddern en Sittard naar huis te reizen.

Heinsberg - Übach-Palenberg
Lengte: 27 km	Markering: X	Traject: ★★★☆☆
Op 19 oktober 2025 dicteren vertraagde en (daardoor) gemiste treinen waar ik die dag ga wandelen. Ik beland met een bus in Unterbruch, bij Heinsberg, en loop vanaf daar stroomopwaarts langs de Wurm. Dat is het thema van vandaag, de rivier (die overigens vrijwel over de hele lengte gekanaliseerd is) wordt nauwelijks verlaten. Van de 27 kilometer die ik loop verlopen er denk ik dik 20 direct langs de Wurm. Het is daardoor weliswaar geen vervelende etappe, maar erg afwisselend is het ook niet. Het mooiste stuk is dat tussen Horst en Randerath, gevolgd door het Naerholungsgebiet vlak voor station Übach-Palenberg, waar ik de etappe voor vandaag beëindig. Het was een mooie herfstdag.

Übach-Palenberg - Herzogenrath
Lengte: 9 km	Markering: X	Traject: ★★★☆☆
Op 4 januari 2026 kom ik op de terugweg van een vroegtijdig beëindigd Rothaarsteigweekend door Herzogenrath. Aan de Rothaarsteig lag te veel sneeuw om nog een hele etappe te kunnen lopen, hier ligt de wereld er bij zoals ik het dáár had gehoopt: een dun laagje sneeuw vergezeld door een heerlijk zonnetje. Mede daarom besluit ik vandaag een kort stukje E8 dat ik nog miste te lopen: "andersom" van Herzogenrath naar Übach-Palenberg. Deze omgeving ken ik al best goed, ik kwam hier ondermeer met mijn grenspaalwandelingen regelmatig. De etappe loopt deels weer langs de Wurm, die tegenwoordig de landsgrens met Nederland vormt - en langs de spoorlijn, die hier ook een tijdje de landsgrens heeft gevormd na de Tweede Wereldoorlog.

Herzogenrath - Aachen
Lengte: 17 km	Markering: X, E8	Traject: ★★★★★
Op 10 augustus 2025 reis ik met de trein via Mönchengladbach naar Herzogenrath, waar ik met deze mooie etappe naar Aachen begin. Grotendeels volgt de route de Wurm verder. Bij Pley volg ik per ongeluk een oud routeverloop, hoewel dat ook geen vervelend stukje is. Ik passeer Burg Wilhelmstein en loop verder door een afwisselend landschap. Vanaf de "Blauer Stein" heb je mooi zicht op Aachen. Er volgt nog een mooie passage langs de Wildbach en tot slot moet de Salvatorberg nog bedwongen worden. Ook hier verlies ik de route weer even uit het zicht door verouderde GPX-tracks. Door het centrum van Aachen loop ik naar het Hauptbahnhof waar ik snel de trein in spring. Even afkoelen in de airco, want het bleek vandaag toch een graad of 27 te zijn geworden.

Aachen - Kornelimünster
Lengte: 13 km	Markering: E8, Krönungsweg	Traject: ★★★★★
Ik vervolg mijn weg op 17 augustus 2025, als ik op Aachen Schanz de trein uitstap. Vandaag is het wat koeler dan vorige week, heerlijk wandelweer. Al snel verlaat ik het drukke Aachen, passeer de jeugdherberg die er weinig aantrekkelijk uit ziet door de aanwezigheid van veel hekken. Het duurt even voor de wandeling de verharde wegen verlaat, maar uiteindelijk loop ik over mooie bospaden verder. Na het gehucht Eich loopt de route over de Bierstrauch verder, een mooi weggetje door landelijk gebied. Hier loopt ook een pelgrimsroute, die Aachen met Kornelimünster verbindt. Aangekomen in Kornelimünster blijkt het stiekem toch best warm geworden en gezien de tijd reis ik snel naar huis met een bijzonder volle bus vol met toeristen uit Monschau.

Kornelimünster - Mulartshütte
Lengte: 7 km	Markering: Krönungsweg	Traject: ★★★★★
Op 12 september 2025 ben ik terug in Kornelimünster. Vandaag loop ik een stukje E8 "teruguit" vanuit Mulartshütte. Het is maar goed dat ik niet verder weg begon, want later kom ik er pas achter dat de E8 eigenlijk niet meer via Mulartshütte loopt en het tracé dat volgt over tientallen kilometers is gewijzigd. Op dit korte stukje is vooral het gedeelte tussen Kornelimünster en Hahn de moeite waard. Hier loopt ook de Eifelsteig en parallel de Vennbahn.

Hahn - Zweifall
Lengte: 9 km	Markering: Krönungsweg	Traject: ★★★★★
Doordat ik maar beperkt vooruit plan en de etappes hier niet netjes op volgorde gelopen heb blijft er nog een kort stukje over, tussen Venwegen en Zweifall. Op 10 april 2026 staat dit resterende stukje op de planning. Ik bewandel het tegenovergestelde richting, van bushalte Zweifall Solchbachtal naar het dorp Zweifall en dan door bossen richting Venwegen. Het is best een mooi stukje, in het verlengde van de aansluitende delen aan beide zijden. Ik wandel nog door naar Hahn, waar ik hiervoor al was, en loop vanaf daar verder over de Eifelsteig, zodat het toch nog een lange wandeling wordt...

Zweifall - Heimbach
Lengte: 34 km	Markering: Krönungsweg	Traject: ★★★★★
Na Zweifall laten we het stedelijk gebied rond Aachen definitief achter ons en wordt het landschap duidelijk dunbevolkter. Een lange etappe is daardoor noodzakelijk, omdat er nauwelijks bushaltes onderweg op de route liggen. Om praktische redenen, die voornamelijk te maken hebben met de reistijd, loop ik dit stuk op 27 maart 2026 andersom: van Heimbach naar Zweifall. Het blijkt een bijzonder mooie, maar ook vrij zware etappe. De etappe heeft de meeste hoogtemeters tot nu toe (ca. 800 in totaal), en ook het hoogste punt tot nu toe: de 500 meter tikken we net aan. . Onderweg liggen dus maar weinig dorpjes, maar het voornaamste dorpje dat ik tegenkom, Simonskall, is erg mooi gelegen. De hoogtepunten gaan gepaard met mooie vergezichten. Het oostelijke deel kenmerkt zich door de Rurtalsperre, een groot stuwmeer in de Rur. Het is één van de fijnste etappes tot nu toe: bijna volledig over fijne wandelpaden, met mooie stukken onderweg en bovendien afwisselend.

Heimbach - Mechernich
Lengte: 24 km	Markering: Krönungsweg	Traject: ★★★★★
Ook de volgende etappe loop ik op 13 maart 2026 andersom: van Mechernich naar Heimbach. Het is een frisse, regenachtige dag, maar het landschap compenseert daarvoor. Vanuit Heimbach gezien klimt de route eerst naar Abtei Mariawald, onderweg heb je daarbij nog mooi uitzicht op Heimbach. Daarna volgt een uitgestrekt bosgebied dat wordt onderbroken door het dorpje Wolfgarten. Verderop loopt de route meer door de velden, met steeds mooi uitzicht. Onderweg liggen de verrassende vakwerkdorpjes Voißel, Bleibuir en Hostel. Al met al zeker geen vervelende etappe, af en toe een regenbuitje doet daar niets aan af.

Mechernich - Kreuzweingarten
Lengte: 20 km	Markering: Krönungsweg	Traject: ★★★★★
Op 20 februari 2026 wandel ik voorafgaand aan een weekend Römerkanalwanderweg van Mechernich naar Kreuzweingarten. Op enkele punten pas ik de route wat aan, zodat ik zo min mogelijk dubbel loop met de Römerkanalwanderweg die ik een dag later zal volgen. Eerst loop ik naar Kommern, dat een verrassend mooie middeleeuwse straat heeft en dan via Katzvey naar de Katzensteine, die ook een verrassende verschijning zijn: een soort klein klein-Zwitserland. Wat later kom ik een kaartje tegen waarop aangegeven staat dat de Krönungsweg verlegd is. Ik besluit dan juist de oude route te volgen, omdat die minder samen loopt met de Römerkanalwanderweg. Het is me een raadsel waarom de route verlegd is, want vooral het stuk (na de overweg op aanvraag) in Satzvey is best de moeite waard, met de Burg als hoogtepunt. Dan gaat het verder door het bos naar Kreuzweingarten, het laatste stukje gelijk met de Römerkanalwanderweg, maar dat is zeker hier wel de moeite waard. Zo blijkt het een bijzonder aardige en afwisselende etappe geworden te zijn. De oorspronkelijke route van de E8 uit 1976 volgde hier overigens een veel zuidelijker tracé, via Bad Münstereifel, dat we de dag er na eveneens bezoeken. Op 22 februari 2026 volg ik in het kader van de Römerkanalwanderweg het nog ontbrekende, slechts 2 kilometer lange routedeel tussen Kreuzweingarten en de Hardtburg.

Stotzheim - Rheinbach
Lengte: 25 km	Markering: Krönungsweg	Traject: ★★★★★
Op 17 januari 2026 reis ik naar Stotzheim, om daar vandaan naar de nabijgelegen Hardtburg te wandelen. Deze ruïne is helaas voorlopig voor het publiek gesloten. Vanaf hier gaat het naar Rheinbach, wat de Römerkanalwanderweg ook doet, maar vanaf de Hardtburg wel over een volledig ander tracé. De E8 gaat vanaf hier door het bos en later door glooiende velden naar Kirchheim. Het weer overstijgt al mijn verwachtingen, het is heerlijk zonnig en een dun vestje is meteen warm genoeg, soms zelfs al te warm. Ik loop verder naar de Steinbachtalsperre, die sinds 2021 echter geen Sperre meer is. De stuwdam dreigde in te storten, het meer is nu vrijwel leeg en in de stuwdam is een toekomstig uitstroomkanaal gehouwen. Het heeft zo ook wel wat, het zou van mij best zo mogen blijven. De Krönungsweg ging hier eigenlijk over de dam, maar die is nu afgesloten. Daarom is de route verlegd. Die nieuwe route volg ik niet, maar ik loop helemaal om het droogstaande meer heen. Aan het westelijke eind daarvan voegt ook de originele route uit 1976 zich weer bij mij. Over deze oorspronkelijke route loop ik wederom door bossen en velden naar Queckenberg, een aardig dorpje op een heuvel, wat waarschijnlijk de naam verklaart. Na het aan Queckenberg vastgegroeide dorpje Loch gaat het weer venijnig omhoog over een asfaltweggetje. Daarna duiken we nog maar eens de bossen in en zo loopt de route over een prettig tracé naar Rheinbach. Het centrum van Rheinbach kan me niet direct bekoren, maar misschien ben ik ook gewoon moe. Ik loop via supermarkt en McDonald's naar mijn hotel voor de komende nacht: hotel Nord, gericht op mensen op doorreis, in het noorden van de stad op een industrieterrein.

Rheinbach - Bad Godesberg
Lengte: 23 km	Markering: Krönungsweg, E8	Traject: ★★★★☆
De volgende ochtend, 18 januari 2026, verlaat ik na een prima nachtrust bijtijds het hotel. Ik kan hier direct verder met de Krönungsweg, hoewel achteraf blijkt dat die dit tracé niet meer volgt. Het gaat door een krap tunneltje onder de A61 door, waar een bruggetje over de waterloop verdwenen is. De zon blijft vandaag achter de wolken, waardoor het lang ijzig koud blijft. Maar van lopen krijg je het vanzelf warm. Het eerste deel van de route loopt vandaag door een aaneenschakeling van aardige dorpjes: Ramershoven, Flerzheim en Lüftelberg. Dat laatste dorp vind ik het mooist en daar kom ik ook voor een laatste keer de Römerkanalwanderweg nog eens tegen. Het vervolg van de route loopt door het Kottenforst, een uitgestrekt bosgebied, waar het enkel jammer is dat de route soms lange asfaltwegen blijft volgen. Nadat we Villiprott geschampt hebben loop ik verder aan de bosrand, met mooi zicht over de velden. Ergens in het vervolg van het bos verlaat de E8 de Krönungsweg, die naar Bonn Hbf loopt. Het vervolg van de route naar Bad Godesberg wordt gemarkeerd door E8-stickers. De etappe heeft vandaag een stuk minder hoogtemeters dan gisteren, maar dat verandert als we Bad Godesberg naderen. Het is vooral nog een eind afdalen, het Rijndal in. Het venijn zit in de staart, als de route nog langs de Godesburg afloopt, wat nog een korte steile klim betekent.

Bad Godesberg - Sinzig - Bad Breisig
Lengte: 47 km	Markering: R E8	Traject: ★★★★★
Op 22 mei 2026 gaat het verder vanaf Bad Godesberg. Vanaf hier volgt de E8 de Rheinhöhenweg (R), maar die wordt niet meer onderhouden. Het eerste stuk vanaf Bad Godesberg is de bewegwijzering dus minimaal, hoewel de pelgrimsroute die hier loopt achteraf leidend blijkt te zijn. Op het mooie stuk langs de Godesbergerbach is het nog lekker koel, maar in de velden al gauw te warm (26 graden). In de bossen is het nog redelijk te doen en die zijn er gelukkig genoeg op het traject dat voor me ligt. De route loopt langs Ließem af en door Niederbachem heen en is nu al mooi en afwisselend. De Rodderberg volgt; die heeft een oorsprong als vulkaan én mooi uitzicht op de Drachenfels aan de overzijde van de Rijn. Wat verderop ligt de Rolandsbogen. Een restant van een Burg dat tevens als start van de Rheinburgenweg geldt. Vanaf hier was ik voornemens grotendeels de Rheinburgenweg te volgen, ook wanneer die afwijkt van de E8/Rheinhöhenweg. Al snel blijkt echter dat de E8 inmiddels grotendeels gelijkgetrokken is met die Rheinburgenweg. Komt dat even goed uit. Het gezamenlijke traject loopt richting Oberwinter, om daar vrijwel omheen te lopen, en daalt dan af naar Unkelbach. Dan ligt er weer een beklimming voor me, en door een modderig bos bereiken we de rand van Remagen. Ik heb inmiddels besloten tot Sinzig door te willen lopen en doe dat vanaf hier een stukje over de oude Rheinhöhenweg-route, die het station van Remagen vermijdt en hopelijk wat hoger blijft. Vanwege een cachewens loop ik nog wat verder om. Uiteindelijk dalen we weer af naar Bad Bodendorf en wat verderop wordt de Ahr bereikt. Er mist een brug, dus er moet weer een stukje opgelopen worden. Inmiddels is mijn water op en het laatste stuk naar Sinzig valt best zwaar. Ik heb dan ook al 37 kilometer in de benen zitten. Na even wachten neem ik de trein naar Bad Breisig, waar ik een hotel heb geboekt. Na een verfrissende douche en hapje eten op de hotelkamer begint het weer te kriebelen. Juist nu is het lekker weer en dat maakt het toch wel aanlokkelijk om de laatste 10 kilometers tussen hier en Sinzig ook te bewandelen. Ik hoef er niet lang over te twijfelen en besluit dit stuk vanuit het hotel andersom te lopen. Ik loop dus wederom naar Sinzig toe. Er moet één berg bedwongen worden, maar dat betekent wel wederom een stevige klim vanaf Bad Breisig. Daarna gaat het redelijk vlak door een bos, waar de temperatuur inderdaad aangenaam is en hoogstens de vele muggen irritant zijn. Die lijken met dit plotselinge warme weer ineens allemaal ontwaakt te zijn. Terwijl de zon steeds lager aan de hemel komt te staan bereik ik Sinzig. Nu heb ik meer tijd en zin om daar ook nog even rond te kijken, alvorens ik wederom het korte treinritje naar Bad Breisig aanvang. Tevreden over deze lange, warme, maar ook bijzonder mooie dag keer ik terug naar mijn hotel.

Bad Breisig - Miesenheim
Lengte: 25 km	Markering: E8	Traject: ★★★★★
Het is niet zonder reden dat ik gisteren zo lang doorliep. De volgende dag, 23 mei 2026, wordt het namelijk nog warmer (31 graden), dus wil ik bijtijds vertrekken en liefst geen tijd kwijt zijn met eerst nog naar een ander startpunt terugreizen. Maar vandaag kan ik dus vanuit het hotel meteen van start gaan, met een klim, waarvan er vandaag meerdere zullen volgen. De derde beklimming, ter hoogte van Brohl, is het minst leuk. Het voelt vooral alsof die er is om maar zoveel mogelijk hoogtemeters te kunnen scoren. De E8 loopt hier eigenlijk ook een stukje parallel, maar de Rheinhöhenweg heeft nu deels prioriteit. De vierde beklimming, na Brohl, wordt beloond met een mooi uitzicht en nu blijft de wandeling even wat hoger lopen. Onder andere langs een imposante steengroeve die weer een mooi zicht in de geologische/vulkanische geschiedenis geeft. Dan begint de afdaling naar Namedy, en splitst de E8 van de Rheinburgenweg. Ik blijf, met de E8, nu vlak lopen: door Namedy richting Andernach, waarbij ik onderweg de hier aanwezige geiser zowaar kan bewonderen. Na Andernach ga ik wat freestylen, en probeer ik een oude route van de Rheinburgenweg te volgen. Over een open hoogvlakte in de verzengende hitte zonder enige beschutting is het niet heel prettig wandelen, maar dat is mijn eigen schuld. Ik wilde Miesenheim vandaag proberen te bereiken, en als ik daar het station bereik duik ik snel de koele trein in, tijd voor een siësta.

Miesenheim - Güls (Koblenz)
Lengte: 19 km	Markering: E8	Traject: ★★★★☆
Op de wederom bijzonder warme pinksterzondag 24 mei 2026 staat de finale van mijn driedaagse E8-wandeling langs de Rijn op het programma. Na een korte treinrit bereik ik om half 10 Miesenheim weer. Eigenlijk is dat al te laat, want in de open velden die ik meteen na het dorp weer inloop is het nu alweer onprettig warm. Maar ook vandaag maakt het wijdse uitzicht weer veel goed. De afdaling naar Kettig is mooi, er volgt een gebied met fruitbomen en ik loop nog een ommetje langs een laatste spoor van vulkanisme. Het gaat verder langs de rand van Kärlich en dan wederom bergop richting Rübenach. De laatste 1,5 uur vallen me zwaar, ook hier is er nauwelijks beschutting. Ik ben natuurlijk ook een beetje verwend door de bosrijke, afwisselende etappes van de dagen hiervoor. Ik ben blij als Güls eindelijk in beeld komt. Nog een korte afdaling en dan bereik ik de mij zeer bekende Moezel. Ik vervolg mijn route zoals het boekje uit 1987 beschrijft: vanuit Moselweiß met bus 6 (die nog steeds dat nummer draagt) naar het centrum. De alternatieve route die de oever van de Moezel volgt bewandelde ik al eens als onderdeel van de Moselsteig. Mijn E8-doel Koblenz heb ik in ieder geval bereikt, na deze mooie driedaagse finale.