Norfolk Coast Path

In de meivakantie van 2022 liepen we het eerste deel van het Norfolk Coast Path, het oorspronkelijke pad van Hunstanton naar Cromer.

Datum Van Naar Afstand
01-05-2022 Hunstanton
02-05-2022 Hunstanton Burnham Deepdale 22 km
03-05-2022 Burnham Deepdale Wells-next-the-sea 20 1/2 km
04-05-2022 Wells-next-the-sea Cley-next-the-sea 20 km
05-05-2022 Cley-next-the-sea Cromer 22 km


Hunstanton
Na een nachtelijke boottocht,4 treinen en een dubbeldekker naar King's Lynn stapten we daar in de bus naar Hunstanton. Het was eb toen we aankwamen, een uitgelezen kans om over het strand langs de kliffen te lopen. De volgende ochtend, bij de start van onze tocht, zou dat niet mogelijk zijn.
Behalve de prachtige kliffen bekeken we ook het aardige plaatsje, waar we de nacht doorbrachten.




Hunstanton - Burnham Deepdale
We startten deze ochtend bij de War Memorial, het officiele startpunt van het Norfolk Coast Path. Het was heerlijk wandelweer en al gauw waren we bij de strandhuisjes. Het was zwaar lopen door het mulle zand, maar haast hadden we niet. Na vele vergezichten doken we een klein bos in, Holme Dunes, gevolgd doot het Broad Water natuurreservaat. Daar genoten we even van het uitzicht op de vogels vanaf een bankje. Over een dijkje vervolgden we onze weg naar Thornham. Een bankje bij de All Saints Church nodigde uit voor een lunch. Met hernieuwde energie liepen we landinwaarts, omdat op het volgende stuk de kustlijn niet te volgen is. We passeerden koolzaadvelden en varkensverblijven en keerden weer noordwaarts richting Brancaster. Daar begon het laatste deel van onze dagtrip, die eindigde bij het kerkje van Burnham Deepdale. De bus bracht ons naar Wells, onze overnachtingsplek voor de komende twee nachten.




Burnham Deepdale - Wells-next-the-sea
Na een goede nacht en een prima ontbijt met uitzicht op groenlingen en puttertjes namen we de bus terug naar Deepdale, waar we de route vervolgden.Kilometers lang liepen we over een dijkje met veel uitzicht naar beide kanten.Vlak voor Burnham Overy Staithe kwamen we langs een molen. Bij het haventje rustten we even uit en bekeken we de bootjes. Na nog een stukje dijk bereikten we de duinen, waar we een tijd doorheen struinden. We verlieten dit mooie gebied via een houten trap, door een bosje naar de Look Out, waar we aan een picknicktafel onze lunch nuttigden. Het volgende stuk liepen we langs de bosrand, waar we overspoeld werden door bloeiende brem en gaspeldoorn. We beklommen nog even de trappen voor een uitzicht op de zee en de strandhuisjes. Over een dijk liepen we vervolgens naar Wells, waar de bootjes droog lagen tijdens het lage water.




Wells-next-the-sea - Cley-next-the-sea
We namen afscheid van onze gastheer en startten vanaf de kade de volgende etappe. Na een laatste blik op Wells doken we de natuur weer in. Eerst over een dijk en een eindje verder dijkloos, laag over het land, een prachtig stuk. We zagen een paar wezels wegschieten en we filmden een lepelaar. We liepen langs mooie kreken en heel veel gaspeldoorn. We kwamen bij een klein haventje en een eindje verder bij het haventje van Morston, waar we even rustten. We volgden river Glaven tot Blakeney. We bekeken de mooie huizen in de Highstreet en omdat het wat spatte gingen we de bakkerij binnen voor een prima lunch. Met volle buiken wandelden we daarna droog over de volgende dijk, geregend had het amper. We hadden snel zicht op de molen van Cley. De molen met zijn huisjes was prachtig, maar ook de rest van het kleine plaatsje was de moeite waard.Door wat busproblemen hielden we ons uiteindelijk anderhalf uur op in Cley, voordat een bus ons naar Cromer bracht, waar we de volgende twee dagen zouden overnachten.




Cley-next-the-sea - Cromer
's Morgens werd de bus weer terug genomen en bekeken we de molen van Cley nogmaals onder een stralende zon. Over een dijk wandelden we naar het strand, waar het bikkelen begon: 5 1/2 km kiezelstrand, wat je gerust zwaar terrein kunt noemen. We bereikten met lunchtijd de eerste klif. We vonden bovenop een plekje met schitterend uitzicht, waar we volop genoten van de lunch en de omgeving. De tocht ging verder over de kliffen. Bij de coast guard, een klein , bemand wachtershuisje rustten we even uit. Toen we verder gingen zagen we meteen Sheringham liggen. We liepen over de promenade, bekeken de kunstwerken op de muren, en de strandhuisjes. Daarna klommen we naar boven, op weg naar Beeston Bump, een heuse berg van 63 meter hoog. Steeds weer over kliffen, met een prachtig uitzicht, trokken we verder naar het oosten. Bij Seaview rustten we nog even. Bij East Runton Beach gingen we het strand op, om het laatste stuk aan de voet van de kliffen te lopen, en met de voeten in de zee. De pier in Cromer was het einddoel, het eindpunt van het oorspronkelijke Norfolk Coast Path.