10 juni- Naar Dierenrijk
Ons jaarlijkse uitje ging dit jaar naar Dierenrijk, lekker op de fiets. Om half 10 stonden de meesten klaar bij de Zuidwester, met blinkende fietsen en goede zin. De ouders zwaaiden de meute uit en daar gingen we. Er werd goed doorgefietst om maar snel in Dierenrijk te zijn. We hadden ons voorgenomen om als eerste naar de kriebelvisjes te gaan, maar voor we daar aankwamen hadden we al heel wat hindernissen genomen: de schildpadkarretjes, de speeltuin, aapjes en leeuwen. Na de leeuwen toegezongen te hebben arriveerden we toch bij de visjes, die ons vrolijk welkom heetten. Voor sommigen was het een nieuwe ervaring, even spannend, maar daarna vooral grappig.
Met prachtige zachte handen zetten we onze tocht voort door de grootste volière van Europa. De groep vloog hier een beetje uit elkaar, maar rond de ijsberen en bruine beren vonden we elkaar allemaal terug. De hele groep ging samen met een beer op de foto, allen gezeten op een picknicktafel, zelfs de beer.
Alsof ze nog niet genoeg gefietst hadden verdrongen de Nootjes zich om een paar fietsen waarop je energie kon opwekken. De kinderen kregen daar hernieuwde energie van komkommers, tomaatjes, wortel en koolrabi, zodat er verder gespeeld kon worden in de speeltuin.
We kochten frietjes en een snack, want die gingen er nog wel in! Na deze gezellige maaltijd aan een picknicktafel liepen we verder langs de tijgers en de lynxen, op weg naar de olifanten. We zagen het jonge olifantje Jing en mochten daarna getuigen zijn van een olifantendemonstratie door Thuya, een vierjarige olifant. We smolten zowat weg in de gloeiende zon, dus waren we blij dat de demonstratie niet te lang duurde en we weer wat schaduw op konden zoeken.
Nadat we de chimpansees met een bezoekje vereerd hadden kwamen we in de binnenspeelhal en werden de kinderen zelf aapjes. Maar ook Yvette en Suzanne deden ijveig mee en zaten achter de kleine apen aan. Na dit gezwoeg en gezweet werden we buiten uitgenodigd om een kort optreden te verzorgen. De kinderen waren enthousiast en zo stonden we even later ongepland te zingen. Als beloning kreeg iedereen een kettinkje en een sleutelhanger.
Nu was er nog veel tijd over om te spelen, vooral in de speeltuin op de schommelbanden en in de binnenhal. Voordat we de fiets weer op moesten werd er eerst nog een verfrissend ijsje gegeten. De terugweg verliep weer voorspoedig. We kozen een rustige route over Riel, waar we nog even afstapten voor een koek en een slok water. Netjes op tijd kwamen we bij de Zuidwester aan, waar de ouders al stonden te wachten.

Klik voor meer foto's

24 maart- Een nieuwe paasmusical
Slechts negen repetities en een generale hadden we ter beschikking om een heel nieuwe paasmusical in te studeren. De rollen waren snel verdeeld en enthousiast gingen we aan de slag. Een tekort van twee kinderen gaf nog wat extra stress, maar ook dat werd uiteindelijk goed opgelost.
Vandaag was het dan zover, het koor mocht het podium van De Wilgenhof betreden. De generale repetitie was goed gegaan en in de kleedkamer werd er nog serieus geoefend dus we waren vol vertrouwen. Voor een aantal kinderen was het het eerste optreden op een podium als lid van De Stratumse Nootjes. De snoetjes waren hier en daar dan ook gespannen en het podium was even wennen.
Ze sloegen zich er echter goed doorheen en waar de tekst even niet op wilde borrelen bood Yvette een helpende hand. De mooie nieuwe liedjes klonken prachtig en de kinderen speelden hun rol met overgave. Zoals altijd hadden we weer een geweldige begeleiding van Martijn achter de piano.
De groep werd op het einde beloond met een stevig applaus en er klonken veel complimenten vanuit het publiek, dat in groten getale aanwezig was. Goed gedaan dus en weer een mooi begin van de Goede Week.

Klik voor meer foto's

20 december- Nog een avond op tocht
Vanavond begonnen we de tocht langs de huiskamers met acht kinderen, maar bij de tweede huiskamer voegden wat laatkomers zich bij ons en waren we met twaalf kinderen. Een verhaaltje tussendoor werd door de bewoners niet op prijs gesteld, de kinderen moesten maar gewoon zingen, dat vonden ze veel mooier. Veel liedjes zongen we dus en de kinderen werden daarvoor beloond met drinken, chocolade en chips. Het leek net een kinderfeestje.
We sloten de sessies af met We wish you a merry Christmas en de kinderen gingen ook daadwerkelijk de beste wensen overbrengen aan de bewoners. Prachtig om te zien, hartverwarmend!


19 december- Naar Wissehaege
Tussen alle schooldrukte van de kinderen door zagen we toch nog kans om met een gedeelte van het koor te gaan zingen op de gesloten afdelingen van Wissehaege. Vanavond trokken we met negen kinderen rond met René, van de ene huiskamer naar de andere en ten slotte nog naar de eetzaal waar een kerstdiner bezig was. In de tweede huiskamer was het lastig zingen voor de kinderen, omdat er een extra stem toegevoegd werd door één van de bewoners. De kinderen lieten zich echter niet uit het veld slaan en de bewoners genoten van de mooie liedjes.
In de eetzaal was het applaus dat ons ten deel viel extra groot, omdat daar veel mensen bijeen waren. Verzoeknummers waren ook geen probleem voor het koor. Willen we een engelstalig kerstlied? Dan doen we dat, geen probleem!
Onderweg kregen de kinderen drinken en wat lekkers, zodat de keeltjes in de warme huiskamers gesmeerd bleven.


29 november- gebonk
Kerstliedjes waren we aan het oefenen, toen er ineens enorm hard op de deur werd geklopt. Oei, dat was even schrikken, voor sommigen althans. Anderen vonden het wel grappig. Yvette besloot toch even poolshoogte te nemen, samen met de bejaminnen Giulia en Kay ,die allebei gerust durfden. Voorzichtig deden we de deur open, maar daar was niets te zien. We stapten naar buiten en de kinderen zagen het het eerst: een grote zak voor de andere deur! Kay vloog erop af en kon hem maar net in zijn eentje tillen, dus Giulia hielp wat mee. Zo kwamen ze de Zuidwester weer in, onder het gejuich van de rest.
Er moest natuurlijk eerst even gevoeld worden hoe zwaar de zak was, voordat we het briefje dat eraan hing eraf haalden. Nou ja, briefje, het bleek een enorm lang gedicht te zijn, ondertekend door de Sint. Hij vond het erg jammer dat we dit jaar niet op hadden kunnen treden voor hem, maar hoorde wel dat het koor weer fijn groot was geworden . In de brief werden alle kinderen genoemd en zij moesten in groepjes een liedje zingen. Zo duurde het gedicht wel erg lang, maar eindelijk mocht de zak dan toch open. Stella hielp daarbij en wat bleek....er zat nog een zak in de zak. Eentje met mandarijntjes, pepernoten en schuimpjes. Dat werd smullen! En in de andere zak zaten cadeautjes, voor ieder één!
Een feestje werd het, precies zoals de Sint het wilde in zijn gedicht: Maak er maar een gezellig feestje van.


24 september- vredesweek
Een groepje Stratumse Nootjes stond 's middags paraat om in Tongelre te zingen over vrede. We waren speciaal uitgenodigd om met twee mooie liedjes ook bij te kunnen dragen aan dat gevoel van vrede en saamhorigheid. Dat deden ze heel mooi en de tijd dat ze niet aan de beurt waren hadden de kinderen een plekje vooraan, om naar de teksten en optredens van anderen te kunnen kijken en luisteren. Dat duurde soms wel wat lang, maar er scheen een lekker zonnetje en de kids zaten het goed uit. Het slotlied hadden we ook geoefend, dus daaraan konden we ook onze bijdrage leveren. En reken maar, het deed de toeschouwers goed, zo'n optreden door kinderen!


24 juni- 80 rode rozen voor oma lief
Onze koor-oma, die altijd de meest prachtige toneelkleding maakt, tijdens optredens achter de coulissen helpt en twee weken terug vrolijk meeging met het kooruitje zou vandaag, op haar 80ste verjaardag in het zonnetje worden gezet. De koorleden wisten dat natuurlijk al een tijdje, maar hadden niets verklapt aan oma.
Behalve onze huidige koorleden nodigden we ook de oudleden uit en dat resulteerde in een prachtige groep, die vlak voor 3 uur verzamelde en er eerst een soort van mini-reunie van maakte.
De verrassing was groot toen ze het feestzaaltje betraden en voor oma uit volle borst 80 rode rozen begonnen te zingen. Met lege handen wel, want "de centjes uit mijn spaarpot die zijn op", zongen ze. Na het lied verlieten ze het zaaltje weer, om even later nogmaals voor een grote verrassing te zorgen door met prachtige rozen weer te verschijnen. Het lied werd nog twee keer gezongen en oma werd bedolven onder 80 rode rozen. Met nog een luid gezongen "lang zal ze leven" was het feest compleet en genoten alle Nootjes even later van een welverdiende ijsco.

Klik hier voor een filmpje Klik voor meer foto's

11 juni- De Stratumse Nootjes met de trein op stap
Om kwart voor 10 zou iedereen bijeenkomen in de stationshal, maar de eersten waren er al ruim voor die tijd. We hadden er duidelijk zin in dus! De ouders lieten we achter in de hal en wij gingen perron 1 op, waar de trein al op ons stond te wachten. We zochten allemaal een plekje en hadden toen een half uurtje de tijd om nog wat gemiste slaap in te halen. Voor sommigen was dat niet nodig, vooral Jeske was al klaarwakker.
In Roermond moest iedereen weer ontwaken, want we moesten de trein uit, onder de tunnel door naar een ander perron lopen en de volgende trein in. Voor 8 minuutjes slechts, want toen waren we al in Echt. De zon was al goed warm toen we in een kwartietje naar Valdeludo liepen. Gelukkig was daar veel schaduw van de bomen, want het duurde even voor we allemaal langs de kassa waren.
We zochten een plekje voor al onze spullen en toen kon iedereen los. De jongsten waren al zo verhit dat ze badkleding aantrokken en de speelrivier opzochten. De oudere meiden gingen lasergamen. Later werd er nog veel meer gespeeld, bijvoorbeeld op de bungee trampolines, het vlot, de toren met de glijbanen, de tubingbaan, het springkussen en nog veel meer. Wie dorst had nam haar Valdeludobeker mee en ging drinken halen bij het huisje.
's Middags werden we hongerig en ging iedereen bij de friteswagen wat te eten halen. Ondanks een flinke wachtrij gingen Yvette en vier dappere Nootjes in de rij staan voor het klimparcours. Dat duurde echter zo lang dat we de trein terug niet meer op tijd zouden halen. Martijn en Suzanne belden daarop alle ouders om te melden dat we een half uur later terug zouden zijn op het station. Dat bleken we na een mooie en soms ook spannende klimpartij wel te halen.
Voor we de voettocht naar het station startten kochten we eerst nog een lekker ijsje voor onderweg. We waren netjes op tijd op het station en stapten een kwartier later al weer over in de trein naar Eindhoven. De conducteur kwam vrolijk binnen en op speciaal verzoek van Yvette ging hij alle vervoersbewijzen controleren en hield hij zo een leuk praatje met ieder Stratums Nootje. Dat bracht even een hoop gezelligheid in de coupé!
Behoorlijk afgemat kwam het hele troepje in Eindhoven aan, waar de ouders zich over hen konden ontfermen.

Klik voor meer foto's

12 en 15 april - Het paasverhaal weer mooi gezongen en gespeeld
Meteen na de kerstvakantie gingen we, op verzoek van de oudste koorleden, van start met het oefenen op de paasmusical. Met 9 koorleden zou het een hele opgave worden om 22 rollen te verdelen en het spel te spelen. Na wat gepuzzel waren de rollen verdeeld en kon er geoefend worden.
In tien lessen van een uur werden de liedjes geleerd, het toneelspel en het bespelen van de verschillende muziekinstrumenten geoefend en werd er ook nog geoefend met de kleding vanwege het veelvuldig wisselen van rol.
De elfde les werd gebruikt voor de generale repetitie. Daarvoor kwam Martijn naar Eindhoven, zodat we met pianist konden oefenen. Die generale repetitie ging behoorlijk goed, zodat we vol vertrouwen de optredens tegemoet konden zien.
Op woensdag waren we te gast in Vitalis Parc Gender en op stille zaterdag 's middags in Vitalis Theresia. Na een goed optreden op woensdag overtrof iedereen zichzelf nog een keer op zaterdag. Voor een volle zaal met ook wat jong publiek op de voorste rij lieten De Stratumse Nootjes zien waartoe ze in staat zijn. Het applaus en de mooie dankwoorden waren dan ook welverdiend!

Klik voor meer foto's

8 en 9 april - Palmpasen
Pasen staat voor de deur en daarom zijn De Stratumse Nootjes hard in de weer met het oefenen van de paasmusical. Toch was er ook nog even tijd voor iets anders: de palmpaasviering in Wissehaege.
Bij een palmpaasviering horen natuurlijk palmpaasstokken. Zaterdag was het tijd om die te maken, gezellig bij Yvette in huis. Pinda's rijgen, vlinders en haasjes kleuren, stokken versieren. Daar krijg je natuurlijk honger van, dus zorgde Yvette voor een stapel pannenkoeken.
Degenen die langer bleven speelden met de konijnen buiten en maakten muziek. Aan het einde van de middag stonden er elf prachtige stokken klaar. Zondagochtend werden al die stokken meegenomen naar Wissehaege en in een mooie optocht werden ze aan het begin van de viering zingend binnengebracht. Wat een mooie start van de viering!
Tijdens de viering zongen De Stratumse Nootjes nog meer mooie liedjes, ze wensten de bewoners vrede met een lieve handdruk en aan het einde mochten ze de stokken aan de bewoners geven. Wat straalden die mensen! Wie geen stok had kreeg in ieder geval toch een palmtakje. Ook met het uitdelen van die takjes mochten de kinderen meehelpen.
Na afloop was er een paaseitje als beloning en kon iedereen gaan genieten van een stralende palmzondag.

19, 20 en 21 december 2016 - Miniconcertjes voor troost en geluk
Na het mooie kerstspel gingen we er nog drie dagen tegenaan om mensen op verschillende afdelingen in verzorgingstehuizen een warm kerstgevoel te schenken.
Voor De Stratumse Nootjes zijn dat warme, intensieve avonden. Van te voren weet je nooit precies wat er gaat gebeuren. Hoe de bewoners reageren is altijd weer een verrassing. Ook op deze drie avonden troffen we weer veel verschillende groepen aan. De eerste groep was wat luidruchtig, op de tweede afdeling was een dame tot tranen toe geroerd. Sommige kinderen waren ondertussen gaan zitten om niet om te vallen van de hitte en Fedor kreeg een gratis massage tijdens het zingen. Op de laatste afdeling van de eerste avond zat een heuse sfeermaakster: zoveel meegemaakt in haar leven, maar o, zo vrolijk en haar gegiebel werkte aanstekelijk op onze kinderen. Het persoonlijke afscheid aan het einde van het concertje was hartverwarmend.
Op dag twee zongen we in de activiteitenruimte, waar bewoners met hun familieleden genoten van een kerstdiner. Het eten werd op sommige borden koud, want er werd volop meegezongen. We hadden twee engeltjes in ons midden, wat de sfeer zeker nog verhoogde. Iedereen genoot van het optreden en na weer een warm afscheid werden de kinderen getrakteerd op chips en een ijsje.
Op de laatste dag meldde zich op de eerste afdeling een nieuwe gitarist, maar na wat inspelen nam Yvette toch maar weer de leiding over. Deze groep mensen hield duidelijk veel van zingen, want steeds als wij stopten begon er wel weer eentje met een eigen liedje. Na wat intense momentjes (er komen soms heel wat emoties los) trokken we verder naar de Speckenzaal. Hier mochten we weer zingen tijdens een kerstdiner en stond er voor de kinderen welverdiende limonade klaar.
Nog één afdeling hadden we te gaan nu en ook deze mensen genoten zichtbaar van het optreden. De Stratumse Nootjes hebben weer prachtig, dankbaar, waardevol werk verzet! Fijne feestdagen voor iedereen!

17 december 2016 - Kerstverhaal in de Wilgenhof
Ruim een maand na de Sound of Music stonden we vandaag weer in de Wilgenhof, ditmaal voor het kerstverhaal. Ziek of niet, iedereen was present en zette zijn/haar beste beentje voor.
De Speckenzaal zat behoorlijk vol met oudere en jongere mensen en ook heel wat kinderen. Het koor mocht al deze mensen verblijden met het mooie kerstverhaal.Vier stoere herders, waarvan er eentje zelfs op de fluit speelde, een nogal strenge heraut, een herbergier zonder ruimte, maar met een aardige oplossing, 3 prachtige, stralende engelen, ze waren er allemaal bij. En niet te vergeten Jozef en Maria met het kindje Jezus!
De mooie kerstliederen volgden elkaar in vlot tempo op, het verhaal werd dan ook grotendeels gezongen.
Voordat het koor het slotlied, midden in de winternacht, zong, had de engel Gabriël nog een prachtige wens:
Laat het lichtje niet meer doven,
het lichtje in de duisternis.
Midden in de winternacht
voelen we dat er licht en warmte is.
Klik voor meer foto's

30 november 2016 - Pietenbezoek tijdens de repetitie
Midden in de winternacht zongen we. En midden in dat lied werd er op de deur gebonkt. En nog een keer. Er werd nog even doorgezongen, maar toen viel iedereen stil. Verwachtingsvol gingen de blikken naar de deur en daar stapten twee pieten naar binnen.
"Sint en Piet komen ons bezoeken", werd door iemand geroepen, maar we zagen toch echt geen Sint. De pieten zeiden dat ze hem thuis hadden gelaten. Maar voor de kinderen maakte het niet uit, er waren pieten en dat is gezellig. Dus besloten we maar even over te schakelen van kerstliedjes naar sinterklaasliedjes: stukje jodelen, zwarte piet ging uit fietsen en zwarte piet, wiede, wiede wiet, want het moest natuurlijk wel over die pieten gaan.
De pieten zeiden het druk te hebben en net toen we weer afscheid van ze wilden nemen staken ze hun handen in de zakken: ze hadden nog wat voor de kinderen! De ene deelde cadeaus uit en de andere grote handen vol pepernoten. We maakten een mooie groepsfoto en als dank zongen we nog een keer zwarte piet wiede wiede wiet en we zwaaiden ze uit met dag zwarte pietje.
Alle pakjes waren nog dicht, maar nu de pieten weg waren werden ze gretig opengescheurd. Wat een gezellig, onverwacht feestje!

13 november 2016 - Sint in de blokhut
Nog maar net bekomen van het optreden in de Wilgenhof (voor sommigen was dat het allereerste optreden) stonden De Stratumse Nootjes vanmiddag weer paraat om Sinterklaas te begroeten in de blokhut achter de Geldropseweg. Na het inzingen in een rustige blokhut stroomden ouders en kinderen binnen tot de hut flink vol was. Sinterklaas moest tussen alle kinderen door schuifelen op weg naar het podium en natuurlijk werd hij toegezongen door de Nootjes.
Er waren veel kleine kindjes die vanalles aan de Sint wilden vragen, een mop wilden vertellen of een klein optreden wilden doen. Ter afwisseling zong het koor tussendoor steeds een liedje.
Toen Sint cadeautjes uit ging delen bleek dat op leeftijd te gaan: de één- en tweejarigen mochten als eerste naar voren komen. Jeske en Eva waren vanuit het koor als eerste aan de beurt, dirigente Yvette vroeg zich bezorgd af tot welke leeftijd ze zouden gaan. Sint had gelukkig voldoende cadeau's meegenomen en ook nog chocoladeletters voor iedereen. Na een uurtje was dit gezellige feest ten einde en keerde iedereen tevreden huiswaarts.

12 november 2016 - De muziek van de hoogste bergen
Hard hadden we er voor geoefend en één keer had Steffie meegeoefend als Maria. De laatste repetitie was de generale, met Steffie en met onze pianist Martijn. Ook het zingen met twee microfoons moest nog geoefend worden en alles bij elkaar bleek dat toch te veel: de generale repetitie was geen succes. Yvette had toen nog twee dagen de tijd om alles op een rijtje te zetten en een plan te bedenken. Dat plan kwam er en werd op zaterdagochtend besproken met Steffie. 's Middags vóór het optreden werden De Stratumse Nootjes bijgepraat en toen was het tijd om op te treden.
Steffie begon prachtig met haar solo en met een fluitsignaal trommelde Martijn daarna alle kinderen op.
Ze gingen voortvarend van start en hielden dat goed vol. Het liep lekker! Iedereen deed enorm z'n best en er werd met veel passie gezongen. Een stralende boer kwam op met geit en vormde even later een prachtig paar met de boerin.
Tot snel, vaarwel, ook dat begon heel mooi. De tekstvolgorde bleek echter een struikelpunt, maar de groep redde zich er goed uit. Met een extra Do,re mi werd de medley afgesloten en ontving het koor een verdiend applaus.
Natuurlijk hadden we nog meer in petto en zongen we nog een medley van leuke, gekke en mooie liedjes. Martijn had gedurende twee liedjes pauze, omdat het koor ook zichzelf kan begeleiden. Na een aarzeling van Jeske zong ze daarna heel overtuigend Ayo voor, op de djembé begeleid door Dana.
Rode rozen werden uitgedeeld aan alle oma's in de zaal en aan het einde van de medley werd Do, re, mi nog één keer gezongen. Het werd een feestje voor de mensen in de zaal en een feestje voor De Stratumse Nootjes!
Klik voor meer foto's

20 juli 2016 - Een terugblik op het jaar
De laatste koorrepetitie van dit schooljaar brachten we buiten door, een ideale plek om het geheugen op te frissen. Alhoewel, fris was het zeker niet, het was juist erg warm.Toch begonnen de groepjes na het startsein fanatiek te lopen om maar zoveel mogelijk punten te scoren. Vier groepen probeerden alle vragen over het afgelopen jaar te beantwoorden en tussendoor moesten er ook andere opdrachten gedaan worden. Alles hing af van de dobbelsteen-combinaties. Zo was de opdracht bij 3+3 om vier regels van een koorliedje te zingen. Daar bleken alle groepen heel goed in te zijn.
Toch werden er verschillen gemaakt in de opdrachten, zodat we na een tijd een uitslag hadden. Terwijl Yvette de punten telden verkoelden de Nootjes zich met een ijsje en een partij waterballonnen. Voor iedereen was er een prijsje, te beginnen bij het winnende team. Kortom, een gezellige afsluiting van weer een mooi koorseizoen.

5 juni 2016 - Dippie Doe
Om tien uur stonden we met de fietsen klaar vóór de Zuidwester. Iedereen leek er zin in te hebben en ook de zon deed vrolijk mee. We vertrokken voor een tochtje van 12 kilometer, midden door een nog slapend centrum en over een rode loper door parken richting Aqua Best.
Isa en Eva, die met de auto gebracht werden, stonden bij de ingang al op ons te wachten. De fietsen werden allemaal gestald en bij de kassa stond iedereen te trappelen van ongeduld om binnen te komen.
We zochten een picknicktafel uit, stalden alle spullen en weg waren ze, zo snel mogelijk naar de eerste attracties. Duizelig en warm kwamen ze af en toe naar de tafel om te drinken of te snacken van de komkommers, worteltjes, tomaatjes en appels. Niet te lang, want er moest weer gespeeld worden.
's Middags namen we allemaal even de tijd om frietjes en een snack te eten, aan de picknicktafel, op het kasteel van Yvette of eronder. Hierna werd er weer heerlijk plezier gemaakt en af en toe kwam er een groepje om even wat te chillen. Het was ook erg warm. Jammer genoeg voelde Rosalijn zich ziek en moest opgehaald worden.
Voordat we de fiets weer opstapten namen we nog een lekkere verkoelende ijsco, zodat het energiepeil weer steeg voor de terugtocht. Die tocht verliep voorspoedig. Op de Woenselse Markt hielden we nog even halt voor een koekje en wat te drinken. Ellessa en Manisha hadden nog zoveel energie dat ze uit volle borst liedjes zongen en dat hielden ze vol tot de Zuidwester. Daar kwamen we ineens zo snel aan dat Juultje er zich over verbaasde dat we er al waren.
We kunnen terugkijken op alweer een geslaagd kooruitje!
Klik voor meer foto's

26 maart 2016 - De zon is opgegaan in Theresia
Zaterdagmiddag, de zon schijnt en iedereen lijkt in lentestemming. Wat een fijn begin voor een goed optreden. Het koor was nu wel compleet, zij het met één gewonde. Lotte bleek woensdag al met een gebroken pols te hebben opgetreden, inmiddels zat ze ook in het gips. Dat maakte voor haar het xylofoon spelen onmogelijk, maar daar was Sacha weer. Zij oefende even en zou de klus wel klaren. Om kwart over twee stonden de bewoners te trappelen om de zaal binnen te mogen, de Stratumse Nootjes bereidden zich ondertussen voor op een mooi optreden.
Zwaaiend met takken en vrolijk zingend kwamen ze tussen de mensen door de zaal ingelopen, met Jezus in hun midden. Voor het laatste avondmaal speelden zes Nootjes een mooi intro op verschillende instrumenten, samen met onze pianist Martijn. Hierna was het aan Judas om Jezus te verraden en vervolgens was het de beurt aan Petrus om tot drie keer toe te zeggen dat hij Jezus niet kent.
De scenes hierna, met Pilatus, zorgden zoals altijd weer voor wat kippenvel momentjes. Vooral het roepen van het volk: "Barabbas moet vrij" was weer heel indrukwekkend, evenals het lied : Hij wast zijn handen in onschuld. Jezus moest gekruisigd worden en Jens heeft dat heel mooi gespeeld en gezongen. Het stuk eindigde dit jaar met een heel mooi lied over licht en dat paste goed in de lentesfeer van die dag. Zo mooi kan het paasfeest zijn!
Klik voor meer foto's

23 maart 2016 - Pasen in Dommelhoef
Geen repetitie op woensdagavond, maar ons eerste paasoptreden, in Dommelhoef. Om vijf uur begonnen we daar al met de voorbereidingen, zodat alles keurig klaar stond toen de hoofdrolspelers zich begonnen te melden. Want er kan nog zoveel werk verzet worden, zonder de kids is er geen optreden.
Jammer genoeg konden één soldaat en één priester vanavond niet aanwezig zijn. Ook misten we daardoor de rol van kind aan het begin. Gelukkig hebben we Sacha, want Sacha doet alles. Dus zonder problemen speelde zij de vrijgekomen rollen van kind en priester! De overgebleven soldaat Melissa nam de rol van de tweede soldaat ook op zich en zo kon het hele stuk toch gespeeld worden.
Iedereen moest even warm lopen op dat nieuwe, vrij onbekende podium, maar ze wisten er uiteindelijk weer een mooi geheel van te maken. Lovende woorden kwamen er dan ook na afloop van de organisatie vanuit Dommelhoef. Wat is het steeds weer prachtig als kinderen dit paasverhaal zo mooi weten over te brengen!

20 maart 2016 - Begin van het paasfeest
Daar stonden we dan vanmorgen met onze palmpaasstokken, klaar om voor de mensen in Wissehaege te zingen en om de stokken uit te delen. Al zingend liepen we de grote hal in en verder door de trap op, om boven tegen de balustrade de stokken neer te zetten, zichtbaar voor alle mensen.
De Stratumse Nootjes deden hun uiterste best om op deze vroege zondagmorgen iets bijzonders te maken van de viering. Sommige liedjes uit de musical werden zo nog eens extra geoefend.
Aan het einde van de viering was het tijd om de palmpaasstokken weer naar beneden te halen en ze uit te delen onder de bewoners. Best lastig, want de kinderen gunden alle bewoners wel zo'n mooie stok en vonden het dan ook zielig voor de mensen die er geen kregen. Gelukkig was iedereen heel tevreden met een palmtakje, maar de bewoners met een palmpaasstok zag je toch wel extra stralen.
Na het verdelen van de stokken repeteerden we het slotlied van de musical nog even en terwijl Martijn nog vrolijk even doorging met musiceren kregen de Stratumse Nootjes hun welverdiende chocolade paaseieren.

19 maart 2016 - Palmpaasstokken, pannenkoeken en plezier
Vanmorgen kwam een groot deel van de Stratumse Nootjes bij elkaar om palmpaasstokken te maken voor de mensen in Wissehaege. Gezellig bij Yvette in huis, waar de tafel steeds voller kwam te staan met knutselspullen en met pannenkoeken, want de magen moesten natuurlijk wel op tijd gevuld worden.
Er werd heel hard gewerkt om er mooie stokken van te maken. Eén stok sneuvelde voordat hij af was. Erop gaan zitten bleek geen goed idee. De EHBO-tas bracht uitkomst, de stok kreeg een spalk en kon weer mooi versierd worden.
Voordat de eerste kids naar huis moesten werd het slotlied van de paasmusical nog maar eens gerepeteerd.
De muziekinstrumenten kwamen daarna tevoorschijn en er werd druk gemusiceerd.

10 januari 2016 - Viering in Ekelhof
Lang geleden was het dat we zongen tijdens een viering, maar vandaag was het weer eens zo ver. Het grootste deel van de groep heeft de "kerkliedjes" niet meer in het repertoire en van oefenen kwam ook al niet veel, gezien ons drukke programma rond kerst.
Toch wisten we er met tien koorleden, met een aantal ons wel bekende mooie liedjes, iets heel moois van te maken .
De viering was ook voor de kinderen niet te lang en goed te volgen. De paus kwam dan wel niet, maar dat mocht de pret niet drukken.De kinderen vonden het tijdstip van zingen wel erg vroeg op de zondagochtend, met de limonade met chips na afloop was echter niets mis.

6 januari 2016 - De wijzen volgen de ster
Het feest van drie koningen viel dit jaar op woensdag, dus trokken De Stratumse Nootjes erop uit.
De ster voorop, drie wijzen erachteraan en daarachter nog een boel wijze kinderen, zo trokken we door de wijk. Hier en daar belden we aan om ons lied te zingen: Wij zijn de drie wijzen. Na het tweede couplet wachtten we hoopvol op wat centen of iets lekkers, waarna we dankbaar nog een couplet zongen.
De mensen reageerden allemaal heel spontaan, iedereen vond het leuk, al schrokken sommigen wel van het aantal wijzen.Een oudere man vertelde dat dit de eerste keer in zijn leven was dat hij drie koningen aan de deur had gehad.
Tot slot wenste één wijze jongen de bewoners steeds een gelukkig nieuwjaar uit naam van De Stratumse Nootjes.
In de Zuidwester werd de buit verdeeld en konden we terugkijken op een leuke, heel speciale koorrepetitie.

23 december 2015 - Negen huiskamerconcertjes
In een week tijd hadden we drie keer de kerstmusical gespeeld en gezongen, maar daarmee waren we nog niet aan het eind van onze kerstreis. Maandag-, dinsdag- en woensdagavond brachten we bezoekjes aan verschillende huiskamers van gesloten afdelingen in Wissehaege en De Wilgenhof, drie per avond.
In anderhalf uur trokken we steeds rond van de ene naar de andere afdeling, om de mensen daar blij te maken met onze mooie kerstliederen. Een fijn moment voor de bewoners, een prachtige ervaring voor de kinderen. Ieder bezoekje is weer verrassend, de mensen, de reacties, de interactie tussen bewoners en kinderen. Mensen die mopperen, ontroerd of blij worden,in slaap vallen, weglopen, meezingen, gaan vertellen of hun eigen lied gaan zingen, maar steeds weer aandachtig en stil worden als de kinderstemmen weer klinken.
"sEn we gaan nog niet naar huis" zong maandag een mevrouw keer op keer en ook woensdag klonk het lied weer uit de mond van een bewoner. Dus gingen we nog niet naar huis, maar zongen we fijn nog wat liedjes.
De kinderen werden na de hele reis blij verrast door een grote tas vol kerstgroepjes, waarvan ze er allemaal één mochten meenemen. Kerstmis is voor ons begonnen!

20 december 2015 - Wilgenhof in kerststemming
De zaal zat goed vol om half drie, De Statumse Nootjes waren er klaar voor, maar zij mochten eerst even zelf voor publiek spelen: De grote meiden die het koor ontgroeid zijn en nu zingen als Go Nuts beten het spits af. Met z'n vieren zongen ze twee kerstliedjes om de stemming erin te brengen.
Daarna was het de beurt aan De Stratumse Nootjes, die weer vol overgave hun kerstspel speelden en zongen.
Zoals de voorgaande keren keken we ook nu even naar de wereld van nu waar, net als toen, nog steeds vluchtelingen zijn, op zoek naar een veilig dak boven het hoofd. Juultje en Lotte lazen het, als vluchteling, zo mooi voor: Op zee was ik zo vreselijk bang in die oude gammele boot. Ik had zo'n honger en zo'n dorst. Waarom ging mijn vriendje dood? Papa en mama, wat denken jullie zou er ooit nog echte vrede komen en komt er dan ook ooit nog eens een einde aan mijn bange dromen?
Na dit serieuze stilstaan bij de problemen van de vluchtelingen nu, eindigden we het kerstverhaal met het mooie "Midden in de winternacht".

16 december 2015 - Warm kerstgevoel in Vonderhof
Er is een roos ontsprongen. Martijn speelde de eerste tonen op de piano en ik hoorde een snik achter me. Ik draaide me om en zag een ontroerde vrouw. "Vindt u het mooi?", vroeg ik zachtjes. Ja, snikte ze en even later zong ze mee met het koor: Wij komen tezamen.
Ook de kinderen merkten deze emotie op en dat maakt het ook zo mooi om te zingen: mensen blij maken met die mooie kinderstemmetjes. De sfeer was erg warm, knus, met veel bewoners. Vol genoeg, zo vol zelfs dat er in de herberg geen plaats meer was voor Jozef en Maria. Die kwamen echter in een prachtige stal terecht waar de kribbe een mooi plekje voor Jezus bleek.
De herders mochten dan de eerste bezoekers zijn, de bewoners van Vonderhof waren er ook snel bij! Ik geloof zeker dat de Stratumse Nootjes hen een prachtig kerstgevoel bezorgd hebben met dit mooie kerstverhaal.

13 december 2015 - Heftige première kerstmusical in Kortonjo
Het zag er prachtig uit op het podium: Maria en Jozef, herders, engeltjes, de kerstsfeer was compleet. De kinderen zongen en spraken het bekende kerstverhaal aan elkaar en het publiek in Kortonjo genoot van dit o zo bekende verhaal. Negentien verschillende liedjes werden er gezongen, waaronder veel bekende kerstliederen.
De kinderen deden goed hun best om er wat moois van te maken en dat lukte goed. Toen het kindje Jezus geboren was maakten we nog even een sprongetje naar het heden en dachten we met teksten die prachtig gesproken werden door Rosalijn, Juultje en Lotte aan de hedendaagse vluchtelingen.
De warmte in de kerkzaal speelde echter parten en onze herbergier bezweek daar letterlijk onder. Het koor was flink geschrokken, maar zoals professionele artiesten herpakten ze zich en zongen het prachtige lied "Als de lichtjes doven" nog eens van voren af aan. Het applaus na het laatste lied was welverdiend, de limonade en de chips erg welkom.

2 december 2015 - Pieten op de repetitie
Heel serieus waren we aan het repeteren voor de kerstmusical, toen er ineens op de ramen gebonkt werd. Even later stonden twee zwarte Pieten in de repetitieruimte.
Ze kwamen even langs omdat we zo mooi zongen. Natuurlijk zongen we voor de Pieten een lied, of eigenlijk drie liedjes tegelijk, maar wel mooi door elkaar. Als beloning kreeg iedereen een hand pepernoten. De Pieten wilden ook best een kerstlied horen, dus zongen we "midden in de winternacht", maar liefst vier coupletten lang. Dat leverde nog meer pepernoten op en daarom zongen we ook nog een paar sinterklaasliedjes voor ze.
We wilden ze al gaan uitzwaaien met een "Dag zwarte Pietje", toen bleek dat er onder in die zakken ook nog cadeautjes zaten. Pieten, dank je wel, het was gezellig!

29 november 2015 - Bij de Sint in de Blokhut
Om het Sinterklaasfeest in de blokhut voor Sinterklaas en de kinderen nog gezelliger te maken waren De Stratumse Nootjes uitgenodigd om te komen zingen.
We waren ruim op tijd, dus konden we in alle rust inzingen en nog een kerstlied oefenen samen met onze pianist.
Sinterklaas, 6 pieten en een hoop kinderen en ouders kwamen, begeleid door politie en fanfare, aan bij de blokhut. De Nootjes stonden al klaar om Sinterklaas te verwelkomen met het welbekende welkomstlied. Natuurlijk bleef het niet bij dat ene lied, tussendoor mochten de Nootjes steeds wat zingen. Dat werd vol enthousiasme gedaan en zelfs drie liedjes door elkaar zingen was geen probleem. Sinterklaas zat ook zichtbaar te genieten van het jodellied.
Zoals alle kinderen kregen ook de koorleden een cadeautje van de Sint. Na een mooi feestje zwaaiden we Sinterklaas weer uit, hij moest naar het volgende adres.Dag Sinterklaasje, luister naar ons afscheidslied!

19 november 2015 - Kersttijd
Voor de kinderen van De Stratumse Nootjes is de kersttijd al een tijdje bezig, want zij zijn hard aan het oefenen op de kerstmusical van dit jaar. Zij komen met het welbekende kerstverhaal, heel eenvoudig en tegelijk erg mooi. Maar liefst 19 bekende en minder bekende liedjes worden gezongen, op weg naar de stal, waar Jezus zijn leven zal beginnen. Een flinke rol is weggelegd voor de herders, die als eerste het kindje mogen komen bezoeken.
Er is een kindeke geboren op aard.

9 oktober 2015 - Uurtje met je buurtje
Vandaag zouden er twee zangoptredens verzorgd worden tijdens het Uurtje met je buurtje in de Zuidwester: eerst van de Stratumse Nootjes, daarna van de nieuwe groep Go Nuts, voor wie dit hun eerste optreden zou worden. Omdat Yvette turnles moest geven, verving Suzanne haar eenmalig als dirigente.
De Nootjes klonken erg mooi, wat wel te merken was aan de positieve reacties van de buurtbewoners. Ook de liedjes van Go Nuts vielen bij het publiek in de smaak. Na nog even gesmuld te hebben van de vers gebakken pannenkoeken keerde iedereen met een volle buik weer huiswaarts.

28 juni 2015 - Naar de papegaaien
Zondagochtend, 10 uur, stralend weer. Om geluidsoverlast voor omwonenden te voorkomen verzamelden we op het Gerardusplein, lekker in de schaduw van de bomen.
Toen alle fietsers verzameld waren vertrokken we met een brabants kwartiertje vertraging met een groep van 16 richting Veldhoven. Een uurtje dachten we er over te doen, maar door de snelle Jens aan kop van het peloton en het gezang van Lotte en Juultje daar vlak achter waren we al in drie kwartier op de plaats van bestemming! Dat bleek sneller dan de auto die de jongste kinderen bracht.
Tijdens het regelen van de entreekaartjes vermaakte de jeugd zich al rond een enorm nest vol jonge uiltjes. In het park mocht er vrij gevlogen worden door onze Nootjes, dus zagen we verschillende groepjes uitvliegen. Allemaal met een zakje nootjes in de hand, om de papegaaien een vrolijke noot te kunnen voeren.
De vrije vlucht volière had op sommigen een grote aantrekkingskracht, de vogels eten er uit je hand. Helaas sneuvelde daar ook het shirt van Jens door een wat al te enthousiaste vogel. Misschien was het wel dezelfde vogel die het steeds op Rosalijn gemunt had. Gelukkig had ze bij vertrek beide oren nog.
Vogels waren niet de enige dieren die we in het park aantroffen. Een paar heel kleine baby-maki's konden de kinderen ook erg bekoren. Midden over het pad liep opeens een beverrat en ook de heel kleine pony's waren erg schattig.
Hongerig vielen we 's middags aan op de frietjes en snacks. Een blikje drinken erbij was erg welkom met dit warme weer.
Ondanks de warmte waagden de meesten zich toch wel even in de tropische hal, maar ook buiten in de speeltuin kon volop geklommen worden. Via een pittig parkour waarop je je in de jungle waande kwam je bij twee leuke glijbanen, die door de Stratumse Nootjes flink opgepoetst werden. Zelfs onze kooroma van 78 jaar trotseerde deze hindernissen.
's Middags wachtten we een tijdje op een beloofde roofvogelshow, maar die liet op zich wachten en stelde niet zoveel voor. De roofvogelshow die Yvette vooraf geïmproviseerd had vond meer waardering , in ieder geval bij Fedor. Het was wel een mooie gelegenheid om wat uit te rusten en wat te snoepen.
Om vier uur moest er toch echt verzameld worden voor de terugrit. We waren nog maar net vertrokken of Selena had een lekke band. We besloten haar achter te laten, samen met Sue-Ann en oma. Zij zou dat wel even fiksen.
De rest fietste goed gemutst en vlot weer door. Marloes was midden in het peloton de gangmaker en iedereen zong mee. In Zeelst leverde dat zelfs nog een applaus op. De tocht bleek vol attracties te zitten, zoals hobbels in de weg en een tunnel onder de weg door. Zo kwamen we snel weer in Eindhoven, waar we afstapten bij de Genneper watermolen. Hier kreeg iedereen een welverdiende ijsco als afsluiting van een mooie dag.
Klik voor meer foto's

4 april 2015 - Volle zaal
Vol zat de zaal in de Wilgenhof, zo vol dat er geen mensen meer binnengelaten mochten worden. Heerlijk voor De Stratumse Nootjes natuurlijk, zingen en spelen voor zoveel mensen!
En wat deden ze dat weer prachtig! Er werd mooi en duidelijk gezongen, zodat de liedjes goed aankwamen bij het publiek. Dat publiek zat dan ook hoorbaar te genieten van dit altijd weer indrukwekkende paasspel.De intocht van Jezus, tussen alle mensen in die volle zaal door, het instrumentale gedeelte door zes muzikanten, het breken van het brood, het oppakken van Jezus na het verraad door Judas, de commotie rond Petrus, de twijfels van Pilatus, het roepen van het volk om Barabbas, Jezus' laatste woorden, het verdriet rond het kruis: het waren weer prachtige momenten.
Een aantal Stratumse Nootjes doet al mee met deze musical vanaf het begin:
Fedor, DanaV, DanaK, Marloes, Suzanne en Rosalijn, met ieder jaar een andere rol. Voor Chantal (die ook al heel lang lid is, maar een jaartje er tussenuit was geweest) en voor Lotte (die gewoon heel jong begonnen is) was het de vierde keer. Deze middag was een mooi moment om hen daarom eens speciaal te noemen en te bedanken. Voor de anderen geldt: gewoon doorgaan, dan breek je misschien nog wel eens records. Ook zij zetten zich fantastsch in!

29 maart 2015 - Lustrum in Kortonjo
Voor de vijfde keer traden we in Kortonjo op met onze paasmusical. In 2010 en 2011 deden we "Tijd om op te staan", met veel spreekteksten, 6 liedjes en zelfgemaakte schilderijtjes. In 2012 deden we voor het eerst een vernieuwde versie, met 12 liedjes, weinig spreektekst en meer rollen: "Het leven krijgt weer kleur". In 2013 sloegen we een jaartje over en vorig jaar werd hij weer gespeeld. Vandaag dus voor de vijfde keer en vanwege de afwezigheid van twee Nootjes moesten we weer wat rollen aanpassen.
Vandaag lukte dat echter helemaal, zodat we met een volle bezetting op het podium stonden en het publiek niets kon merken van onze verschuivingen.
Er werd zichtbaar en hoorbaar genoten van dit mooie optreden. Na vijf jaar blijft het nog steeds een prachtig, indrukwekkend spel met liedjes die de mensen raken. Een mooi begin van de goede week.

28 maart 2015 - Naar Engelsbergen
Engelsbergen zou de plaats zijn voor het eerste optreden van onze paasmusical. Daar waar de één nog relaxed rondliep met een broccoli (tsja, de meest vreemde dingen komen er mee naar een optreden) liepen sommige anderen toch wel met een gespannen gezicht rond en werden er nog heel wat last-minute-vraagjes gesteld.
Ook op het laatste nippertje moesten we gaan bedenken wat we met de rolverdeling zouden doen, want één soldaat stond niet paraat.
We kwamen daar uiteindelijk niet helemaal uit, maar met een kleine vertraging gingen we toch het podium op. Martijn zat al klaar achter de piano, dus we konden zo beginnen.
Lotte nam meteen een rol over en kwam met de takken aangerend, die ze daarna enthousiast uitdeelde. De soldaat bleef echter afwezig, zodat Kim ineens twee soldaten tegelijk moest zijn. Dat deed ze echter uitstekend, stilzwijgend nam ze die taak op zich, ter plekke improviserend.
Fedor, vorig jaar zelf nog soldaat, had vandaag de eer Jezus te mogen zijn, een rol die hij mooi speelde. Iedereen zette zich super in, waardoor we een mooi optreden neerzetten en een verdiend applaus kregen.
De limonade en spekjes gingen er na afloop in de kleedkamer goed in: opladen voor het volgende optreden morgen.

18 maart 2015 - Generale repetitie
Vanavond werd er geoefend in vol ornaat, met decor, kortom, de hele paasmusical met alles erop en eraan.
Ook de bikkels die niet zo fit waren of net van het paard gevallen, stonden er om de paasmusical te doen alsof het de première was.
Er werd goed gepresteerd, dat viel helemaal niet tegen. Volgende week is er nog één repetitie om de puntjes op de i te zetten en dan zijn de Stratumse Nootjes weer helemaal klaar voor 3 prachtige optredens in verschillende verzorgingstehuizen: Engelsbergen, Kortonjo en De Wilgenhof. Data en tijden zijn te vinden in de agenda op deze site.
Ieder jaar bezorgen we de toeschouwers weer een mooi, indrukwekkend begin van de paasdagen en dat zal ook dit jaar niet anders zijn.

17 januari 2015 - Fit in de Wilgenhof
Met kerst werden we uitgenodigd om te komen zingen in de Wilgenhof, tijdens Wilgenhof-fit. Optreden in Stratum is altijd een goede reclame voor het koor, dus dat wilden we wel doen. Niet alle Stratumse Nootjes waren beschikbaar en uiteindelijk waren er tien die zich bij de dirigente thuis meldden.
Onder het genot van de nog overgebleven Kortonjo-spekjes kleedde iedereen zich om, want we zouden de liedjes van Mary Poppins gaan doen. Bijna iedereen kreeg een nieuwe rol, zodat we ook nog even de taken moesten bespreken. We zongen in en vertrokken toen te voet naar de Wilgenhof.
Keurig op tijd kwamen we binnen en we konden meteen aan de bak.
We lieten eerst een aantal Mary Poppins-liedjes horen en zongen daarna nog wat andere liedjes. Na een half uur kregen we een hartelijk applaus en hadden we pauze. Onder het genot van een bekertje limonade konden we kijken naar een dansoptreden van Pulse, met daarin een oud-lid van het koor.
Hierna waren wij weer aan de beurt, met een hoop andere liedjes, waaronder ook weer Mary Poppins.
De groep kreeg na het optreden als beloning een doos chocolade en daar wisten ze wel weg mee. Samen wandelden we weer terug om ons weer om te kleden en even tussendoor alvast vooruit te kijken naar de komende paasmusical.

23 december 2014 - Op visite in Wissehaege
Traditioneel gaan we in de week voor kerst twee avonden zingen op de gesloten afdelingen van Wissehaege. Ook gisteren en vandaag waren de Stratumse Nootjes daar weer te vinden. Ieder jaar zijn dit weer bijzondere momenten, voor de bewoners, maar ook voor de koorleden.
Het is klein, knus en er gebeurt vanalles. Bewoners en koorleden reageren op elkaar, maken contact met elkaar. Ook deze dagen merkten we weer dat de mensen genieten van onze kerstliedjes, een toegift van "O denneboom" was dan ook geen probleem. Als het aan de bewoners lag konden we wel uren blijven zingen. Zes afdelingen bezochten we deze avonden en overal zongen we 18 liedjes.Een glaasje limonade tussendoor was daarom heel welkom op die warme afdelingen en een ijsje tot slot zeer verdiend.
Vraagt er dan na afloop iemand in de hal of we daar nog een liedje willen doen dan is ook dat voor ons geen probleem. Met de ijsjes nog in de hand werd er nog eens gezongen.
Wat is het heerlijk om mensen op deze manier een plezierige kerst te bezorgen en wat is het ook een mooie start van de kerstdagen voor ons!

21 december 2014 - Met drie debutanten naar Het Antonius
Maandenlang hadden we geoefend op de musical Scrooge. Liedjes, teksten, spel, alles moest beheerst worden. Sommigen hadden meer rollen, gewoon omdat er meer rollen dan kinderen waren. Nu bleek dat op deze dag 3 kinderen niet mee konden doen en zoiets is dan weer een hele uitdaging.
Gelukkig hadden we van die lieve goede Sint twee nieuwe koorleden gekregen die stonden te popelen om mee te mogen doen. Twee rollen waren dus ingevuld en in een paar dagen ingestudeerd. Restte ons nog een Tiny Tim en dat moest een wat jonger kind zijn. Vier dagen geleden, na het optreden in Kortonjo, werd ook die gevonden: de zesjarige Maud, nichtje van Lotte.
Zij durfde wel, wilde graag en sprak al heel zelfbewust over de schoenen die ze moest dragen, want die moesten natuurlijk bij de kledingstijl passen.
Haar rol werd thuis nog ijverig geoefend en zo stonden we vanmiddag met onze drie debutanten in Het Antonius.Iedereen deed weer zijn uiterste best en het onwetende publiek kon beslist niet ontdekken wie er voor de eerste keer meededen. Petje af voor allemaal!
Klik voor meer foto's

17 december 2014 - Scrooge in Kortonjo
Vergeleken bij het vorige optreden startten we vandaag met veel meer rust. Alles was nu wel zo'n beetje duidelijk. Sommigen repeteerden hun tekst nog even samen en daarna hadden we zelfs nog tijd om even een paar mooie groepsfoto's te maken.
Het optreden begon en het ging zelfs nog beter dan de eerste keer! De dames van de liefdadigheid zagen er prachtig uit in hun jurken met pellerines, gemaakt door Marga, maar naar geld konden ze wel fluiten bij Scrooge. Ook de kinderen, die nog wel zo mooi zongen voor Scrooge bleven met lege handen staan.
Tussendoor kwam neef Fred nog even langs, een rol die op het lijf geschreven was van Rosalijn.
Marley liet zijn vroegere compagnon eens flink schrikken door even tot leven te komen en hem te waarschuwen. Selena, Rosalijn en Marloes mochten hieraan meehelpen in hun rol als geest.
In de scene waar het verleden belicht werd speelde Naomi keurig de rol van de vriendelijke baas Fezziwig, die een groot feest organiseerde voor alle mensen om hem heen. Dat leidde tot een gezellig dansje.
De scene van het heden bood een prachtig huiselijk tafereeltje, dat erg leuk gespeeld werd. Zij moesten echter weer plaats maken voor de drie sjieke heren uit de toekomst, die het oude pand van Scrooge kwamen taxeren.
Tenslotte mocht Lotte zich, als jongen verkleed, nog even verbazen over de plotselinge gulheid van Scrooge en voor hem tegen een flinke beloning een boodschap gaan doen.
Alle Stratumse Nootjes hebben weer hun beste beentje voorgezet en het publiek ging dan ook tevreden huiswaarts.
Klik voor meer foto's

15 december 2014 - Première Scrooge
Kwart voor zeven, hectiek in de kleedruimte van de Wilgenhof. Zestien zenuwachtige koorleden met zeker zoveel vragen. Yvette probeert nog op alle vragen een nuttig antwoord te geven, terwijl Marga (oma) iedereen nog even inspecteert voor wat betreft de kleding en de haren. Iedereen moet er piekfijn uit zien.
Nog even de stemmen smeren en dan is het toch echt tijd om het podium op te stappen. Voor sommigen hun debuut!
In dulci jubilo, dat waren de eerste woorden en dat prachtige lied klonk meteen veelbelovend. Scrooge, die de rol zeer overtuigend speelde, liet alle bezoek dat in zijn kantoor kwam rechtsomkeert maken en gaf geen cent weg. De arme klerk Cratchit, prachtig vertolkt door Sinéad, liet alles lijdzaam over zich heen komen.
In het tweede deel van het stuk kwamen de verschillende geesten aan Scrooge voorbij in een poging Scrooge met zijn neus op de feiten te drukken. De schrijver van dit bekende kerstverhaal, Charles Dickens, was in levende lijven aanwezig en vroeg zich hardop af of het allemaal geholpen had.
Toen we Scrooge als een dolle rond zagen springen wisten we het allemaal: Scrooge is genezen. Van een vrek veranderde hij in een gulle man.
Zo kon er afgesloten worden met een paar vrolijke liedjes en was er een groot applaus voor het koor, als beloning voor hun geweldige inzet!
Klik voor meer foto's
Klik voor meer foto's

26 november 2014 - Die lieve goede Sint
Natuurlijk bracht hij weer een bezoek aan het Kerstroosplein, die lieve goede Sint. En de Stratumse Nootjes waren weer uitgenodigd om hem toe te zingen.
We verzamelden een uur te vroeg, dus vermaakten we ons eerst nog prima in de speeltuin. Tegen de tijd dat de Sint zou arriveren trok iedereen het Stratumse Nootjes-vest aan en zongen we vast een lied. Nu hebben we veel middelbare scholieren die er niet bij konden zijn vanwege school, waardoor er maar een klein clubje overbleef. Sinéad nam echter twee enthousiaste klasgenoten mee, die uit volle borst meezongen en zo ons koor mooi aanvulden. Ook Maro deed voor de gelegenheid graag weer even mee.
We heetten de Sint van harte welkom met het zo bekende lied: Sinterklaasje kom maar binnen. Een paar Pieten had hij natuurlijk ook meegenomen en dat was wel nodig ook, want het was zo druk in de tent dat er heel veel snoepzakken uitgedeeld moesten worden.
De Stratumse Nootjes zongen in die tijd nog verschillende liedjes en mochten op het eind ook zo'n grote snoepzak in ontvangst nemen.
Martijn, onze pianist kreeg terecht nog veel complimenten van de Sint, wij waren allemaal heel blij dat hij er bij kon zijn.
's Avonds was er ook nog gewoon een repetitie. Nou ja, gewoon..... Er stonden twee grote pakken en een zak klaar voor de Stratumse Nootjes. Om 7 uur, toen iedereen er was vielen we aan op de cadeaus. Dat bleek nog niet zo snel te gaan, want er zat een enorm lang gedicht bij. We kregen van de Sint twee kledingrekken om alle Scrooge-kleding straks mooi aan op te kunnen hangen.
Voor de kinderen waren er schatkistjes, die uitgedeeld werden door onze vrek Scrooge. Minpuntje was wel dat alle kistjes op slot zaten en de sleuteltjes zoek waren. Domme, domme Piet! Of toch niet? Martijn had een klein pakje gekregen en daar bleken alle sleuteltjes in te zitten. Dat hij goed piano kan spelen wisten we wel, maar dat hij ook zo goed is in sleutels herkennen, zodat ieder de passende sleutel voor het kistje kreeg....petje af, Martijn!

1 oktober 2014 - Fietsen in het donker
Zullen we de lichtjesroute gaan fietsen, vroeg vorige week iemand. Nou, dat was al weer drie jaren geleden, het weer beloofde goed te zijn, dus waarom niet? We repeteerden daarom vanavond met zijn allen van half 7 tot half 8 en maakten ons daarna klaar om te vertrekken.
Behalve tien koorleden waren er ook een paar ouders en broertjes en zusje, zodat we met een groep van 16 personen onderweg gingen. Waar een fietslamp het niet deed bracht een fluoriserend armbandje de oplossing en vrolijk fietsten we over de Aalsterweg. We reden eerst het rondje Burghplan en reden daarna naar de regenboog. Hier stapten we even af.
Niemand was nog moe, dus reden we vlot weer verder tot het station, waar we onder de tunnels doorreden naar de Emmasingel. Bij het bevrijdingsvuur stopten we weer even. Daar maakten we een gezellige groepsfoto en werden sommigen voorzien van een slok water. De laatste etappe leidde naar de Floralaan en via de Aalsterweg weer terug naar de Zuidwester, waar we keurig volgens planning om kwart voor 9 arriveerden.

9 juli 2014 - Vrolijke terugblik.
Dertien optredens deden we in het afgelopen seizoen. Dat was het juiste antwoord op de eerste vraag van onze quiz. Wat deden we ook alweer allemaal? En als je dat allemaal op een rijtje zet dan is het heel wat: Mary Poppins, kerstmusical, paasmusical en daarnaast nog veel optredens op het plein en in verzorgingstehuizen.
Het was weer een mooi seizoen, dat we op een gezellige manier met z'n allen afsloten. Zelfs Marloes, die moest werken, kon er nog even bij zijn en haalde ijsjes voor het hele stel. Eén belangrijk persoon ontbrak helaas, namelijk onze pianist Martijn, die juist vertrokken was voor een vakantie. Hij is van grote waarde voor het koor en wij vinden het geweldig dat hij zich nog steeds inzet.
Na de quiz volgde er nog een prachtige zoekplaat, gemaakt door Suzanne. Daarin moesten 22 koorliedjes gevonden worden.
Tegen 8 uur waren de punten geteld en werden de prijzen verdeeld.
Nu gaan we even genieten van de zomervakantie, waarin we stiekem ook alvast een beetje denken aan kerstmis. Jazeker, kerstmis, want na de vakantie gaan we vol voor onze nieuwe musical Scrooge!

6 juli 2014 - Kinderen van Stratum
Met een grote groep stonden we vanmorgen in Wissehaege klaar om te zingen in de viering. Ondanks de late voetbalwedstrijd van gisterenavond was iedereen op tijd uit bed en fit genoeg.
We mochten gedurende de viering acht keer aan de bak om een lied te zingen en zo de viering extra mooi te maken. Chantana speelde op haar blokfluit ook nog heel knap een tussenspel tijdens "Kind in alles".
Martijn liep na het spelen van het slotlied meteen aan met zijn trompet, voor nog een ander optreden. Helaas miste hij daardoor wel een heerlijk ijsje, dat ieder koorlid terecht verdiend had.

29 juni 2014 - Tussen slangen en spinnen
Keurig op tijd stond vanmorgen iedereen in de stationshal, want dit jaar gingen we voor ons kooruitje met de trein!
Toen de trein binnen was gereden liepen we naar het perron en stapten we in de Sprinter naar Tilburg Universiteit. Voor Michalina was het de eerste keer dat ze in de trein zat, spannend dus. Het duurde niet lang of er werd gezongen, dus ging Yvette wat ongerust aan de medepassagiers vragen of ze er last van hadden. Die vonden het echter wel gezellig, dus werd er vrolijk verder gezongen, totdat de conducteur zich zorgen begon te maken over de medereizigers. Dus bleven we verder stil tot het eindpunt.
Daar wachtte ons een wandelingetje van anderhalve kilometer naar reptielenhuis De Oliemeulen.
We verbaasden ons binnen over al die vreemde creaties, de ene nog specialer dan de andere. Toen het tijd was voor de roofvogeldemonstratie wachtten we geduldig in de regen tot er begonnen werd. Een loslopend stinkdier gaf tussendoor nog even wat vertier. Ons wachten werd beloond met een leuke show met verschillende roofvogels (Pino, Pipo), waarvan sommigen rakelings over onze hoofden vlogen. Maro was de gelukkige die werd uitgekozen om actief mee te doen. Ze kreeg een prachtige uil op bezoek op haar arm.
Na de roofvogelshow konden we nog wat rond kijken. Ook buiten waren er verschillende dieren te bewonderen.
Hongerig gingen we daarna aan tafel. We kregen frietjes, snacks en limonade en als toetje een ijsje.
Nu was het zo tijd voor de demonstratie met de wurgslangen en de vogelspinnen. We namen allemaal plaats in de zaal, die flink vol was. Toch kreeg iedereen de gelegenheid een slang om de nek te voelen en een vogelspin (Kriebeltje) vast te houden. Nou, we hebben wel kunnen zien dat we allemaal dappere koorleden hebben!
De show duurde gehoorlijk lang en daarna was het ook meteen tijd om afscheid te nemen van het reptielenhuis.
Met een pakje sap in de handen hobbelden we weer naar het station, waar we keurig op tijd aankwamen. De trein stond al te wachten, dus we konden zo instappen. In de trein werd nog lekker wat gesnoept en netjes volgens afspraak kwamen we in Eindhoven aan om half 5.
Klik voor meer foto's

16 april 2014 - Volle zaal
Als een pelgrim liep ik met een volgeladen kar naar Kortonjo, dat eventjes Jeruzalem zou zijn. Om zeven uur bleek ik niet de enige te zijn, de zaal zat vol met pelgrims, jong en oud, allen op weg naar het paasfeest.
Bij onze doorgewinterde Nootjes is deze zaal nog steeds favoriet, ze voelen de warmte, ze zingen er graag. Het is natuurlijk ook heerlijk om voor een volle zaal te mogen zingen.
Twee kinderen konden er onverwacht niet bij zijn, dus moesten hun rollen op het laatste moment door anderen overgenomen worden. De keuze ging naar onze benjamins, net bij het koor en nu al een extra rol. Dat was even peentjes zweten, maar omdat iedereen elkaar zo goed helpt achter de coulissen kwam het helemaal goed. Geweldig dat die twee het lef hadden om die rollen te doen. Er werd weer mooi gezongen en goed gespeeld door iedereen.
Lovende woorden vielen ons na het optreden ten deel en dankbaar voor het mooie spel trokken alle pelgrims weer huiswaarts. Pasen kan beginnen! Klik voor meer foto's

13 april 2014 - Kippenvel
Wat is er mooier in de week voor Pasen dan een musical over de laatste dagen van Jezus' leven! Voor veel Stratumse Nootjes was het niet de eerste keer dat ze dit prachtige spel opvoerden en steeds hetzelfde doen kan saai worden, maar toch... het blijft een mooi verhaal en het blijft ontroeren. En zo waren er ook dit keer weer kippenvel-momentjes.
Er werd prachtig gezongen, sommigen speelden hun rol echt heel overtuigend, het geheel zag er geweldig uit. Het publiek was na afloop dan ook heel dankbaar en er werd meteen gevraagd of we volgend jaar weer willen komen. Dat is toch wel het grootste compliment dat je kunt krijgen!
Maar eerst gaan we het woensdag nog eens zoetjes overdoen in Kortonjo, waar we natuurlijk weer ons uiterste best gaan doen het publiek te raken met dit mooie verhaal.
Klik voor meer foto's

25 maart 2014 - Paasvoorbereidingen
Meteen na kerst zijn we begonnen met het volgende grote feest: Pasen. Niet dat we al paaseieren gingen verven of liedjes over de paashaas gingen oefenen. Nee, het was veel serieuzer, we verdiepten ons in het verhaal van Jezus.
Er werd weer hard gerepeteerd op de prachtige liedjes over de laatste dagen van Jezus, om straks een mooi verhaal te kunnen laten zien en horen.
Er moest een nieuwe Jezus op de planken komen, maar ook belangrijke priesters en soldaten, Petrus, Judas, Maria, allemaal zullen ze weer van de partij zijn. Ook figuren waar we misschien niet zo op zitten te wachten, zoals Pilatus en Barabbas. In totaal 33 rollen, gespeeld door 18 kinderen en jongeren.
Nog een paar repetities en dan mag er weer opgetreden worden, zondag 13 april om half 11 in Dommelhoef en woensdag 16 april om 7 uur in Kortonjo. En natuurlijk zullen De Stratumse Nootjes weer hun best doen het publiek te ontroeren met dit mooie paasspel en 12 prachtige liedjes.

26 januari 2014 - Gezelligheid in de Zuidwester
De Zuidwester hield een open dag en ons was gevraagd te komen zingen. Dat is een mooie gelegenheid om ons als koor te presenteren aan de buurt, dus deden we graag mee.
Zuzanna en Michalina waren er zo vroeg dat ze flyers konden gaan rondbrengen in de wijk. Er was ook nog tijd voor het versieren van cakejes, alvorens we om drie uur voor de eerste keer optraden.
We begonnen met inzingen, tot de stemmen gesmeerd waren en het publiek wakker was geschud. De liedjes van Mary Poppins zaten er nog goed in en werden gewaardeerd door de toehoorders. De Nootjes kregen dan ook een welverdiend applaus. Het eerste blok sloten we af met een paar Engelstalige liedjes.
Na het eerste optreden hadden we tijd voor de cakejes, schmincken, knutselen, een Turks hapje of een yogales. Na dit intermezzo was duidelijk te zien wie bij de schminck waren geweest en wie bij de yogales. In ieder geval konden we er allemaal nog een keer vol tegenaan, zodat we uiteindelijk twee mooie optredens neer hadden gezet.

28 december 2013 - Luisteruurtje
Acht Stratumse Nootjes waren deze ochtend bijeengekomen in Wissehaege om te zingen voor een groep bewoners in de aktiviteitenruimte. Voor de bewoners was er een luisteruurtje, maar meezingen of meeklappen mocht ook.
We begonnen met inzingen. Sommige bewoners deden mee, velen genoten van de geluiden die we produceerden. Onder begeleiding van de djembé zongen we Ayo. Nu waren we allemaal wakker genoeg om aan de kerstliedjes te beginnen, per slot van rekening was het vierde kerstdag.
Sommige liedjes werden prachtig begeleid met ritme-instrumentjes. Ook een paar bewoners deden daar aan mee.
Het luisteruurtje werd halverwege onderbroken, zodat iedereen wat kon drinken. De Stratumse Nootjes hielpen mee om alle bewoners van een glaasje sap of limonade te voorzien.
Na dit intermezzo zongen we verder. We deden ook een paar liedjes uit de oude kerstbundel. Het uur was zo om en als beloning kreeg ieder koorlid een snoepzak.Suzanne, Marloes, Dana, Dana, Rosalijn, Fedor, Maro en Juultje: bedankt!
Zeker weten dat we de bewoners weer een heerlijk uurtje hebben bezorgd!

18 december 2013 - Op trektocht door Wissehaege
Een trektocht ja, daar leek het wel op. Twee dagen achter elkaar trokken we van afdeling naar afdeling om overal onze kerstliedjes ten gehore te brengen. Meestal zaten de bewoners ons al op te wachten, sommigen zongen alvast een deuntje. Bij de bekende liedjes hoorden we dan ook extra stemmen. Op beide dagen zongen we ook in een grote eetzaal waar bewoners en familieleden genoten van een kerstdiner.
De kerstliedjes werden afgewisseld met mooie en bijzondere verhalen.
Vooral in de knusse huiskamers was er regelmatig interactie tussen kinderen en ouderen. Erg mooi om te zien hoe sommige kinderen dat feilloos aanvoelden en spontaan contact maakten met de bewoners. De vrolijke mevrouw met de baby op haar arm (het kindje Jezus?) spande wel de kroon. Het hele koor werd aangestoken door haar vrolijkheid.
Om niet droog te vallen werd het koor regelmatig voorzien van limonade. Als verfrissing kreeg iedereen dinsdag na afloop een ijsje. Woensdag was er als beloning een traktatie in de vorm van chocoladefiguurtjes. Dat was zeker verdiend, want de bewoners hebben genoten van dat jonge grut en hun gezang! Klik voor meer foto's

14 december 2013 - De kerstman op bezoek
Behalve een musical hebben we ons tussendoor ook nog bezig gehouden met het leren van een nieuwe kerstmedley. Maar liefst 17 liedjes in het Nederlands, Duits, Engels, Spaans en Latijn. Vandaag mochten we de hele medley twee keer zingen, bij de kerstmarkt op het Kerstroosplein.
De kerstman kwam er gezellig bij zitten in de tent en gaf tussendoor enthousiast applaus. Na het eerste optreden was het tijd om lekker rond te kijken op de kerstmarkt, een beker warme chocomel met slagroom te drinken, een kerststukje te maken of je armen of gezicht te laten schmincken.
De kerstman had ondertussen even een ommetje gemaakt en toen hij weer terug was gingen we nogmaals zingen. Maar niet voordat we met z'n allen met de kerstman op de foto waren geweest.
Na die fotosessie klonken de liedjes zelfs nog beter dan de eerste keer! Goed gedaan weer! Dat belooft wat voor dinsdag en woensdag, als we ze op de afdelingen in Wissehaege gaan zingen.
Klik voor meer foto's

11 december 2013 - Sterren in Engelsbergen
Woensdagavond, maar geen repetitie. In plaats daarvan traden we op in Vitalis Engelsbergen.
We begonnen met wat hindernissen met een zieke en een geblesseerde, die vervangen moesten worden. Maar de Stratumse Nootjes ontpopten zich als ware sterren:
Marloes had haar sleutelbeen gebroken en was net geopereerd. Zij was er wel om te komen kijken hoe zus Lenneke haar rol met verve overnam, na een heel korte oefenperiode. Lenneke, Rosalijn en Suzanne speelden met overtuiging de drie wijzen.
Soldaat Lorraine was ziek, dus een andere soldaat moest haar teksten overnemen. Dat deed Fedor keurig, nadat hij 5 minuten voor aanvang de teksten nog uit zijn hoofd had geleerd. Sinéad nam de solo van Lorraine over en ook dat ging prima. Ook de andere twee soldaten, Chantana en Zuzanna bouwden een mooie verschansing en waren echte soldaten.
Heel vertederend waren de kinderen: Michalina die dolblij was met haar cadeaus en Sophia die zo dankbaar was. Zij en moeder Chantal liepen over het podium te winkelen als echte moeder en dochter, zo gezellig. Juultje was het ondankbare kind, maar zij speelde dat heel goed.
De botsing tussen Dana en Jerisan, beiden druk aan het winkelen werd ook mooi gedaan, evenals het daarop volgende gesprek tussen hen.
Lotte, Maro en Juultje, de drie straatkinderen, kenden hun teksten al weken uit hun hoofd en dat was wel te merken. Zij speelden hun rollen met overtuiging. Wie dat ook deden waren Chantal en Dana, de inwoners uit Jerusalem die even speelden dat ze koning Herodes en de drie wijzen waren. Jerisan was uiteindelijk echt koning Herodes en liet dat tijdens zijn solo ook merken.
Fedor had het maar druk vanavond, want naast zijn extra tekst moest hij natuurlijk ook nog de rol van herdersjongen spelen en in zijn eentje een stal bouwen. Dat deed hij super.
't Is duidelijk, dankzij de inzet van iedereen werd het weer een geslaagde avond, waar we met tevredenheid aan terug kunnen denken.
Klik voor meer foto's

7 december 2013 - Dromen van vrede
Sint is het land weer uit, de cadeautjes zijn uitgepakt. En dus is het weer tijd voor het kerstfeest, we kijken er in allemaal naar uit. Een heel ander feest is dat, want cadeautjes met kerstfeest?
Met kerst zijn we niet op zoek naar cadeautjes, maar naar de vrede.Dat geldt in ieder geval voor de Stratumse Nootjes. En de grote, stralende ster wijst hen de weg. Toch valt het nog niet mee om die vrede te vinden. We zien de rijke westerse wereld, waar het heel vredig lijkt, maar waar men al lang vergeten is waar het om gaat. We zien de arme straatkinderen, zonder enige luxe en altijd op de vlucht. En we zien soldaten, die moeten vechten , maar eigenlijk niet meer weten waarvoor ze dat doen.
We proberen het nog even bij die rijke koning Herodes, maar daar is de vrede echt niet te vinden.
Een kleine herdersjongen moet er uiteindelijk aan te pas komen om duidelijk te maken dat de vrede te vinden is in de stal, daar waar het kindje Jezus is geboren.
Heel overtuigend speelden de Stratumse Nootjes hun rollen, het publiek kon dat waarderen. Ze gaven nog een toegift en sloten af met het mooie Sing a Song. Voor iedereen was er daarna een mooie, persoonlijke kerstbal (o,o, toch cadeautjes met kerst?).
Klik voor meer foto's

27 november 2013 - Op schoot bij de Sint
Zuzanna en Juultje, zij waren de gelukkigen die bij de Sint op schoot mochten. Maar niet voordat ze samen met de anderen hadden gezongen voor de Sint.
Uit volle borst, een heleboel liedjes, want we moesten hem eerst naar ons toe zingen natuurlijk. Sinterklaas kon dus op het geluid afkomen en toen hij in beeld kwam zongen we : Sinterklaasje kom maar binnen met je knecht. En hij kwam binnen hoor, met nog meer Pieten om zich heen, gezellig in de tent op het Kerstroosplein.
Sinterklaas was weer blij met de vrolijke nootjes, dus zongen we af en toe een liedje voor hem en we jodelden zelfs even. Voor alle kinderen, en dat was een tent vol, was er een snoepzak. Ook alle Stratumse Nootjes kregen er één. Het duurde een tijdje voordat ieder kind wat had en omdat wij toch lang moesten wachten voordat we de Sint weer uit konden zwaaien zongen we tussendoor nog wat liedjes.
Met een herhaald "Dag Sinterklaasje" werd de goedheiligman uitgezwaaid, waarna de Stratumse Nootjes de tent uitstoven om de Pieten daar nog even te ontmoeten.
Klik voor meer foto's

27 oktober 2013 - Dagje Efteling
Een tijdje terug vroeg Wim Janssen van Plein 1 of we naar de Efteling wilden. Nou, daar hoefden we niet lang over na te denken, te horen aan de enthousiaste reacties. Vandaag was het zover, na een extra uurtje slapen vanwege de wintertijd, vertrokken we om 10 uur met de bus naar de Efteling.
Ondanks het vrolijke gezang achterin de bus kregen we onderweg toch een hoosbui, maar in de bus was het droog en deze regen was alvast voorbij.
We begonnen de dag met het maken van een groepsfoto, waarna verschillende groepjes hun eigen weg zochten. De achtbanen waren erg in trek bij de meesten en daar in dat Ruigrijk waren dan ook de meeste ontmoetingen tussen de verschillende groepjes.
Met de regen viel het reuze mee, het bleef bij een paar kleine buitjes en wat nattigheid in de pirana en de vliegende hollander, maar dat was dan weer geheel vrijwillig.
Om kwart over 5 stonden we met z'n allen bij de uitgang. We hadden het zo druk gehad dat er voor de meesten geen tijd meer was om iets te kopen in het winkeltje. Gelukkig hadden we allemaal ons hoofd vol mooie herinneringen aan het Efteling-bezoek en die namen we mee de bus in, naar huis.
In de bus ontstond er een duidelijke tweedeling: achterin zat de bups die nog wel uren door leek te kunnen gaan, uit volle borst zingend, terwijl voor in de bus een beetje weggedroomd werd, waarschijnlijk met het hoofd bij de allermooiste attractie.
Om kwart over 6 reden we het plein weer op, waar de ouders al stonden te wachten, blij dat niemand opgegeten was door de wolf, of betoverd door de heks.
Het was een mooie dag. Wim, bedankt!

Klik voor meer foto's

6 oktober 2013 - 100 jaren terug in het Antoniushuis
Ook in het Antoniushuis kwam Mary Poppins aangevlogen, natuurlijk samen met Bert, Michaël en Jane en alle anderen. De bewoners hadden er zin in, ze spraken met elkaar al over eerdere optredens van de Stratumse Nootjes. Dat schept verwachtingen!
De Nootjes zouden de Nootjes niet zijn als ze die verwachtingen dan ook niet waar zouden maken. Na de duidelijke introductie door Bert en de kleine wensjes van Michaël en Jane kwam Mary Poppins op de proppen. Ook zij deed het geweldig en het publiek genoot.
Halverwege de medley was er ruimte voor een warm applaus, waarna de groep direct weer doorging met het volgende lied, dat van de schoorsteenvegers. Ze stonden daar prachtig met hun schoorsteenveegborstels. Onze schoorsteenveger Maro deed dapper mee en liet niet merken dat ze ziek was.
De medley werd keurig afgesloten, het publiek werd niet teleurgesteld. Er was nog voldoende tijd voor wat extra's, dus trakteerden we de mensen op nog wat liedjes. Sing a song was het eerste lied en dat werd weer een mooie canon. Een medley van liedjes volgde nog en we sloten af met de supermedley van Mary Poppins. Een waar feestje op het einde!
Na het applaus en een vriendelijk woordje van Yolanda namen we de complimentjes van de bewoners in ontvangst en konden de Stratumse Nootjes zich weer verkleden. Met de belofte nog eens terug te komen voor een optreden namen we afscheid van de bewoners van het Antoniushuis.

Klik voor meer foto's

21 september 2013 - Lichtjes op het plein.
Op het Kerstroosplein was vanavond het lichtjesfeest en aan de Stratumse Nootjes was de eer om het spits af te bijten. Het leek nog niet erg druk, maar op het moment dat we de tent betraden kwamen er toch heel wat mensen binnen, waaronder vooral veel trouwe fans.
Voor de nieuwe Nootjes was onze medley een hele toer, omdat we de liedjes maar een paar keer gerepeteerd hadden. Petje af voor hen, ze zongen ijverig mee.
Ook voor de anderen waren er een paar nieuwe liedjes, waarvan er één zelfs in canon gezongen moest worden. Ook dat werd super gedaan! Behalve in het nederlands werden er ook liedjes in het engels gezongen. De medley werd afgesloten met twee liedjes uit de oorlogstijd, From the time you say goodbye en We'll meet again. Dat laatste zal zeker waar zijn, want we zingen regelmatig op het plein.
Martijn zette nog even een "lang zal ze leven" in voor Yvette, die een dag eerder jarig was en de gelegenheid aangreep om te trakteren. Plein 1 trakteerde ook nog, zodat het voor de Stratumse Nootjes een waar feest werd.

31 augustus 2013 - Mary Poppins op het Kerstroosplein
Je zou maar nietsvermoedend over straat wandelen en Mary Poppins tegenkomen! Dat gebeurde zaterdagmiddag rond het Kerstroosplein. En niet alleen Mary Poppins landde daar met haar paraplu, een heel gezelschap leek uit de tijdmachine gestapt, zomaar een eeuw vooruit.
Mary, Bert, Michaël en Jane gingen voorop, met de rest erachteraan. Dat gaf natuurlijk heel wat bekijks.
Mary zou Mary niet zijn als ze ook niet even zou zingen en dat deed ze dan ook, samen met het hele gezelschap, 18 kinderen bij elkaar.
De mensen op het plein vonden het prachtig.
Na een lange medley was er tijd om te spelen, dansen of paraderen over het plein. Even op een bankje rusten, dan weer over de stormbaan. Mary en Bert brachten tussendoor nog een bezoek aan de supermarkt en brachten zo de kassajuffrouw in verlegenheid.
Na het tweede optreden, dat helaas zonder Michaël gedaan werd, omdat hij ziek was geworden, nam het hele koor plaats op de nostalgische draaimolen. Die leek zo uit het jaar 1908 te komen, dus dat gaf een prachtig plaatje.
Na een gezellige middag was het tijd om terug te keren naar de juiste tijd, met als toetje een ijsje.
Klik voor meer foto's

26 juni 2013 - Vakantietijd
Vanavond was de laatste koorrepetitie en daar maakten we natuurlijk iets bijzonders van. We startten met een uitbundig "Lang zullen ze leven" voor onze jarigen Esther, Jerisan en Melissa.
Gelukkig was het na een fiks buitje nu weer droog en konden we naar buiten voor een spel. Dat werd vliegensvlug uitgezet door Yvette, de spelregels werden uitgelegd en de ploegen verdeeld. Ploeg rood begon te dobbelen en ging op weg naar de eerste opdracht. De anderen volgden en zo probeerden ze in 3 kwartier zoveel mogelijk punten bij elkaar te sprokkelen.
Toen de tijd om was kregen alle ploegen nog even de opdracht een Stratumse Nootjes-krijttekening te maken en een tableau vivant met als thema Mary Poppins. De punten werden geteld en in de Zuidwester werd de uitslag bekend gemaakt.
De roltongen(fluitjes) van Esthers traktatie zorgden voor een vrolijke noot zo op het einde van een mooi seizoen.

12 juni 2013 - Mary Poppins in de Zuidwester
Of we misschien nog even zouden kunnen optreden in de Zuidwester, voor de buurtbewoners. Dat was de vraag van Giséla, beheerder van de Zuidwester. Dat leek ons ook een goed idee, dus prikten we een datum (gewoon in repetitietijd, da's handig), gingen wat passen en meten, schoven wat met de kinderen op het podium, schoven er ook nog een paar nieuwe kinderen tussen en zorgden er op de valreep voor dat het snoer van de microfoon lang genoeg was voor onze solisten.
Ondertussen had Giséla wat reclame gemaakt in de wijk en ook de Stratumse Nootjes hadden voor wat publiek gezorgd.
We hadden boven een ideale omkleedruimte en om 7 uur daalden we met de hele groep de trap af om op te treden. Iedereen stelde zich op en we hoorden al wat blij verraste kreten toen ook Mary Poppins langs het publiek af de zaal in walste. De muziek begon en iedereen deed weer zijn uiterste best. Voor Zuzanna en Michalina was het de allereerste keer dat ze optraden, terwijl ze het hele stuk nog nooit helemaal geoefend hadden. Met wat stille aanwijzingen vanuit verschillende kanten en hun eigen oplettendheid ging het echter prima.
Na drie kwartieren zingen hielden we het voor gezien, het programma zat erop en de Nootjes waren zichtbaar verhit en dorstig. Na een welverdiend applaus en tijdens een laatste schepje suiker kregen de Stratumse Nootjes een prachtige DVD waarop ze zichzelf nog eens terug kunnen zien.

9 juni 2013 - Op de fiets naar de Klimbim
Om 10 uur stonden we allemaal startklaar bij de Zuidwester, in een stralend zonnetje en met blinkende fietsen. Behalve die van Lorraine,die moet nodig gepoetst worden. Vandaag hadden we echter belangrijkere zaken te doen dan fietsen poetsen.
Nadat we gezongen hadden voor onze jarige Chantal bestegen we de stalen rossen en gingen op weg richting Waalre. Ongeveer halverwege, in het bos, werden we tot stoppen gemaand en liepen we een stukje de hei op, waar Wim stond te roepen door de megafoon: "Stratumse Nootjes, deze kant op komen." Wie dacht even uit te kunnen rusten kwam bedrogen uit, want in groepjes werden ze in verschillende windrichtingen gestuurd, op zoek naar....een boodschap die ze vertelde zo snel mogelijk in de boom bij Wim te klimmen. Uiteindelijk kwam iedereen weer bij de boom terecht, waar vooral Sophia en Melissa lieten zien dat we toch van de apen afstammen. Na een leuke groepsfoto te hebben gemaakt liepen we weer naar de fietsen terug en reden het laatste stukje naar de speeltuin.
Daar aangekomen werden de fietsen gestald en de meeste kinderen keurden onze waterbestendige picknickplek geen blik waardig maar stoven meteen de speeltuin in. Na een tijd spelen kwamen ze vanzelf binnen gedruppeld in ons riante onderkomen, om wat groente en fruit te snacken. Op de "zolder" van ons huisje lag de gitaar, zodat we onder gitaarbegeleiding wat konden zingen, waaronder nog een "lang zal ze leven" voor Chantal, die toen maar ging trakteren. Veel tijd om daar te blijven hangen hadden we natuurlijk niet, want er moest weer gespeeld worden. Spelen en zingen gaat trouwens heel goed samen bleek al snel, vooral op de familieschommel. Er waren zelfs speeltuinbezoekers die vonden dat ze op de eerste rang zaten , van waaraf ze er zichtbaar van genoten.
Spelen maakt hongerig, dus kwamen de frieten en de snacks op tafel. Er werd heerlijk gesmuld en daarna was er nog tijd genoeg voor vermaak. We hadden wat spelletjes en jongleerattributen meegenomen en tafeltennisbatjes. Dat bleek een goede keuze, want er was een tafeltennistafel. We maakten van de speeltuin ook nog even een dierentuin en alhoewel niemand van zichzelf wist welk dier ze was werd dat na wat rondvragen steeds wel duidelijk.
We waren nog volop aan het spelen toen we hoorden dat het al 4 uur geweest was en dus snel moesten gaan verzamelen. Fietssleuteltjes werden uitgedeeld en vrij vlot zat iedereen weer op de fiets. We reden lekker door en zaten goed op schema, dus was er tijd om nog even af te stappen en een stroopwafel te eten. Klokslag 5 uur kwamen we aan bij de Zuidwester, waar verschillende ouders al stonden te wachten.Zij mochten daar echter nog even van de zon en elkaar genieten, want wij gingen nog even een ijsje eten, als afsluiting van een geslaagde dag.
Klik hier voor meer foto's.

22 mei 2013 - Kanjers in kortonjo
Voor de tweede keer deden we de Mary Poppins-medley en vanavond in Kortonjo toonde het koor hoe professioneel ze kan zijn. Lotte verbeet haar pijn nadat ze 's middags op haar gezicht gevallen was en nu solo stond te zingen met een dikke, kapotte lip. Haar inzet, maar ook die van alle anderen was weer geweldig. En als er hier of daar eens iets niet helemaal ging zoals het moest, werd er ter plekke geïmproviseerd, zodat het voor het publiek niet eens opviel.
Het koor kreeg na afloop van de medley en tijdens de toegift dan ook veelvuldig applaus van het enthousiaste publiek, dat het zichtbaar en hoorbaar waardeerde.
Klik hier voor meer foto's.

18 mei 2013 - Een serenade tussendoor
Tussen alle hectiek van Mary Poppins door ging een select groepje Nootjes vanavond mee het café in.
We gingen daar even een lied zingen voor een fanatieke geocacher (een schatzoeker zeg maar), die al 5 jaar lang iedere dag zo'n schat vindt, een jubileum dus.
Zoals een echte geocacher vonden we het café met behulp van een GPS-apparaat. We zongen zijn zelfgeschreven tekst in een gezellig druk café en mochten toen ook nog een toegift zingen.Dat werd, tot groot genoegen van het aanwezige publiek, de supermedley van Mary Poppins.
Na deze serenade liepen we via een echte geocache terug naar huis, waar we met z'n allen drie grote bakken roomijs verorberden.
De complimenten van de aanwezige geocachers waren terug te vinden op de geocahe-pagina en zelfs Duitse bezoekers hebben van het koor genoten:
Das Ständchen vom Chor war echt klasse.
Wir hatten einen sehr schönen Nachmittag bei euch und besonders der Chor war ein sehr schönes Highlight.

De muzikale verrassing was geweldig....

Klik hier voor een filmpje

13 mei 2013 - Première Mary Poppins
Maandagavond half 7: een kleedkamer vol zenuwachtige snoetjes, want vanavond zouden we voor het eerst onze Mary Poppins-medley opvoeren voor publiek.
Extra spannend was het voor de kinderen die zich nog maar pas bij het koor hebben aangesloten, want ook zij mochten allemaal meedoen. In korte tijd zat ieder in het juiste kostuum en kon er nog wat gedronken worden. Even inzingen, de laatste aanwijzingen en toen mochten ze klaar gaan staan op het podium.
Na een korte inleiding door Yvette kwamen de eerste klanken uit de piano en kon het feest beginnen.
Schoorsteenveger Bert beet het spits af en kort daarna volgde het voltallige koor. Even later kwamen Michaël en Jane eens even vertellen waar hun ideale nanny aan moet voldoen. Die nanny kwam niet veel later opdraven met haar paraplu met papegaai.
De kinderen werden mee naar het park genomen waar ze het toch wel saai vonden. Maar Mary en Bert kregen de kinderen prima in het gareel en iedereen leek vrolijk.
We deden nog even een goede daad door bij een arme vogelvrouw wat voer te kopen, waarna het SUPERCALIFRAGILISTICEXPIALIDASTIES feilloos gespeld werd door iedereen.
Een akelige nanny probeerde nog even roet in het eten te gooien door de kinderen zwaveltriakel te laten slikken, maar Bert vrolijkte de hele boel weer op met zijn vliegers.Iedereen deed zijn uiterste best en met al die mooie kleding aan was het een prachtig gezicht.
Alles kan als jij het laat gebeuren, dat was de boodschap van het laatste lied en de Stratumse Nootjes lieten het gebeuren. Er werd goed gezongen zodat ze na afloop een welverdiend applaus kregen. We hadden nog een toegift voor het publiek en ook die viel goed in de smaak. Het klonk super!
Het was een prima première op een mooi podium.
Klik hier voor meer foto's.

24 maart 2013 - Feest van palmpasen
Tussen alle repetities van Mary Poppins door hebben we de afgelopen twee weken ook nog even wat liedjes gerepeteerd voor de palmpasenviering in Wissehaege. Vooral voor de nieuwe kinderen was dat een hele opgave, want zij krijgen toch al zoveel nieuwe liedjes voor de kiezen. Tijd om deze kerkliedjes aan te leren aan hen was er dus niet, ze werden geacht goed te luisteren en dan mee te zingen.
En dat deden ze! Knap dat ze na twee keer die liedjes al zo goed mee konden zingen. En erg fijn, die nieuwe stemmetjes erbij. Zo stonden we vanmorgen met 14 kinderen in de hal van Wissehaege.
Iedereen had een prachtige palmpaasstok gemaakt (wat een creativiteit!), zodat we in een mooie optocht binnen konden treden tijdens het lied: Ga je mee door de poort. Behalve dit lied mochten de Stratumse Nootjes nog 7 liedjes zingen, Jerisan bracht een mooi pianostukje ten gehore en alle Nootjes gingen persoonlijk vrede wensen aan de bewoners.
Na het slotlied was er nog wat werk te verzetten, want alle stokken werden uitgedeeld. Daar bleef het niet bij, want Nathalie en Esther waren een dag eerder 6 uren in de weer geweest met het kleuren van 48 kartonnen paaseieren, om op deze manier heel veel mensen blij te kunnen maken met iets moois. Petje af, meiden!
Klik hier voor meer foto's.

16 februari 2013 - Mary Poppins komt eraan!
Al een hele tijd zijn we aan het oefenen op liedjes van deze bijzondere nanny.
Er komt echter meer bij kijken voordat we deze medley op kunnen voeren. De volgorde van de liedjes, de posities waar iedereen moet staan, zelfs een dansje moet geleerd worden.
Er moet een decor zijn en kleding voor alle figuranten.
In de voorjaarsvakantie was er geen repetitie, maar hadden we wel allemaal tijd om de kleding te passen en foto's te maken. De maten waren goed opgenomen door oma, want er hoefde bijna niets versteld te worden. Een klein voorproefje vind je op bijgaande fotocollages. Nog heel eventjes oefenen en dan is het zover. Binnenkort....De Stratumse Nootjes met een medley van Mary Poppins!

Bekijk hier een collage en hier nog een collage en hier de poster op groot formaat.

Klik hier voor nieuwsberichten uit 2009 en 2010
Klik hier voor nieuwsberichten uit 2011 en 2012